Σάββατο 1 Μαρτίου 2014

Ἔστι δὲ πνεῦμα ῥύσις συνεχὴς ἀέρος ἐπὶ μῆκος ΙΙ



Εκ του Ρέω, ρύω και ρύσις … και σύνδεση του με την  Ρέα, Αηρ/Ηρα, Άρη κλπ
 Ενώ στον Ολυμπιόδωρο το νεότερο στα σχόλια του διαβάζουμε :

 Olympiodorus Phil., In Aristotelis meteora commentaria
Page 335, line 5n
 <στι δ πνεμα ύσις συνεχς έρος π μκος.>
 Πνεμα νν λέγει ο τν νεμον (νωτέρω γρ κατέτρεχεν ππο-
κράτους ς λέγοντος τν νεμον έρος εναι εμα κα χεμα), λλ πνεμα
νν λέγει τν λιγνν τν κ τν θυμιωμένων κκρινομένην κ τς γεώδους
κα ερώδους οσίας τς ν ατος· περ γρ τούτων ν κα λόγος


 Ενώ ο ‘Οσιρης κατά τον Ερμαίο αναφέρεται ως ‘Οβριμος δηλαδή ο Βρόχινος
 
 Όμως ο Μελικέρτης ως ιδιότητες του ομογάλακτου του Διονύσου  δηλώνει και την ιδια τη φύση του μέσω του υγρού στοιχείου των Χοών  καθώς προέρχετε εκ του Χέω, χύω, χύσις... 
 Μελι-κρατος, ίων – κρητος, ον (μέλι + κεράννυμι) ο ανάμεικτος με μέλι, ουδ. το μελίκρητον, αττ. –κρατον = ποτόν κράμα μέλιτος και γάλακτος, προσφερόμενον ως σπονδή εις τους καταχθόνιους θεούς. (το υδρόμελι, το οινόμελι ή το μέλι με το νερό)

  Έτσι ως μια βασική ανασκόπηση των κειμένων με όλες τις ιδιότητες που αποδίδονται στην υγρή φύση με την ροή, την συνεχή ρύση αλλά και την αρχή που είναι ο Θεός και κάθε αρχή πολλαπλασιάζετε με την γονιμότητα, καθώς και καθετί που γεννιέται απ΄ αυτή. Η υγρή φύση  είναι η αρχή και η γένεση όλων όσων παράγονται απ΄ αυτήν,  και δημιούργησε τα τρία πρώτα στοιχεία, τη γή, τον αέρα και τη φωτιά. 

 Όμοια και στην ονομασία του Ω-ην όπως αυτή θα έπρεπε να δίνετε συνδέστε τον  Ων τον Ην και τον Ερχόμενο.  Όμως εδώ έχουμε τον Ωννη ως ένα και το αυτό πρόσωπο ως Ων και ως Ην και ταυτόχρονα τον ερχόμενο εκ του εκ του πρωτογόνου – πρωτογενούς, αρχέγονου ωού φανερώθηκε.

Ο υπάρχων αεναως είναι χωρίς αρχή και τέλος, άχρονος, χωρίς καμία μεταβολή. Αυτός που προ-υπάρχει και εμφανίζεται εκ του ωού της δημιουργίας, εκ του σκότους του υγρού Άδη/Πλούτωνα. Εμφανίζεται εκ του Ωού της δημιουργίας άλλοτε ως Περιστερά κι άλλοτε ως Ιχθύς. Η δημιουργία που συμβαίνει και στον Αέρα με σύμβολο την Περιστερά που περιστέλλει το φως της αλλά και ως Ιχθύς στο υγρό στοιχείο αλλα και ως επιμορφωτής, διδάσκαλος των γραμμάτων και της Αστρονομίας στην γή της «πόλη των Ψαριών» την Νινόη. 

Και θα τον αντικρίσουμε και ως τον αστερισμό των Ιχθύων στην αστρονομία. Μόνο που ο αστερισμός αυτος φέρει επιπλέον τα ονοματα της Αφροδίτης και του ‘Ερωτος.


 Ο Ησύχιος στο λεξικό του ταυτίζει όμως τον Βάκχο ή τον βούκερω 'Ιακχο (κατα τον  Στράβων στα Γεωγραφικά του)  με τον Ιχθύ με τον ίδιο τον Διόνυσο-Βάκχο  αλλά και με τον ιερέα του Διονύσου, αλλα και με τον Κλάδο του στις τελετές τον θύρσο δηλαδή με το Κωνάριο, κουκουνάρι στην κορυφή.
  
<βακχνστεφανσθαι κισσ
<Βακχέβακχος>· Διόνυσος οτως καλετο ν τας θυσίαις (Ar.Eq. 408)
<Βακχεία>· ορτ Διονύσου [βακχεύτρια]
*<βακχεύει>· μαίνεται P τραγδε
*<βακχευθεσα>· ξηχευομένη, ξεστηκυα vgAS
*<βακχεύοντες>· μαινόμενοι, vgAS σειόμενοι
<βακχεον>· τελεστήριον. νάρθηξ
<Βάκχη>· γένος πίου. μία τν Βακχν, το Διονύσου<βακχεύτρια>
<Βακχιάδαι>· ο μόνον ο Μιλήσιοι, λλ κα Κορίνθιοι, πΒάκχιδος
<βακχία>· μανία (S)
<βακχόαν>· βόθρον. Αολες
<βάκχος>· ερες το Διονύσου. κα κλάδος ν τας τελετας,ο δ φανν λέγουσιν· ο δ χθύν q
<Βάκχου Διώνης>· ο μν βακχευτρίας Σεμέλης· ο δ Βάκχου το Διονύσου κα φροδίτης q τς Διώνης. παρόσον διωνυμία περ τν θεάν (trag. ad. fr. 204). Πράξιλλα δ Σικυωνία (fr. 8) φροδίτης παδα τν θεν στορε
<βάκχυλον>· σποδίτην ρτον. λεοι
<βάκχον>· κλαυθμόν. Φοίνικες

 Ας θυμηθούμε δε και το ΙΧΘΥΣ» =(Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ) ως σύμβολο του Σωτήρα Ιησού. 

 Ό ιχθύς ετυμολογείται εκ τού " ίκθ υ ς " (ϊκω =φθάνω + θύω =όρμώ· ό κινούμενος ορμητικά ), αναφέρει η Αννα Τζιροπούλου – Ευσταθίου στο έργο της : «ο Εν τη λέξη λόγος»

Δεν πρέπει όμως να ξεχνούμε και την ερμηνεία της λέξεως Θύω = θυσιάζω

Θύω  (. ΘΥ-)' φυσ δυνατ, συρζω (π νμου)' π ποταμν κα κυμτων, φουσκνω' π νθρπων, μανομαι, λυσσ, τρελλανομαι.

ΙΙ. καω, καπνζω, θυμιατζω, θυσιζω' μετ δοτ. προσ., προσφρω θυσα.

Έτσι ο ιχθύς μπορεί να πάρει και την έννοια του  κινούμενου προς θυσία.


συνεχίζετε 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου