Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Αγάπη είναι ...

Φάκελος 2012

Η Διδασκαλία του Μπορίς Μουράβιεφ περί του Πολικού Όντος

Το ελληνικό πνεύμα και η σημασία του για μας /



O Tourkikos Kafes en Elladi (1979) / Ηλίας Πετρόπουλος

Water Colour Flower Portraits / Billy Show Ell

Sketch Book For the Artist

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Η τροφη των θεών / Arthur Clarke



Εγχειρίδιο βοτανικής

Νίτσε - Γκέοργκ Λούκατς



Νίτσε - Γκεόργκ Λούκατς 
Μετάφραση: Ξεν. Ι. Καρακάλου
Εκδόσεις Μαρή, Αθήνα 1980

.Πρόκειται για το τρίτο κεφάλαιο του μνημειώδους έργου του Ούγγρου μαρξιστή φιλόσοφου "Die Zerstörung der Vernunft" (Η Καταστροφή του Λόγου), 1954.
Ο Λούκατς, προβαίνει σε μία ενδελεχή ανασκόπηση της ιστορίας του ιρρασιοναλισμού, μία δραματική διανοητική περιπέτεια της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας και δη της γερμανικής, που ξεκίνησε από τον Σέλλινγκ και κατέληξε στον Ρόζενμπεργκ. 
Ο Λούκατς, στο έργο του κατηγορεί τον Νίτσε για φασισμό και αναλυτικά, πάντα υπό το φως του μαρξισμού, καταρρίπτει ένα προς ένα, τα επιχειρήματα που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς (ακόμα και από μαρξιστές στοχαστές), ενάντια σε αυτήν την θέση. Παρά την σπέκουλα που έχει γίνει μετά την δεκαετία του 1960, παρά τις προσπάθειες εξαγνισμού του Νίτσε από το στίγμα του φασισμού, η αλήθεια είναι αυτή: Δεν πρόκειται περί εστέτ αριστοκράτη που αναπολεί την περίοδο της φεουδαρχίας και την κυριαρχία των ευγενών. Ούτε φυσικά, για κάποιον αναρχικό στοχαστή που προέβη σε ριζοσπαστική κριτική των αξιών και θεωριών της εποχής του. 
Ο Νίτσε, είναι ο πρώτος φιλόσοφος της εποχής του ιμπεριαλισμού, που προσπάθησε μέσα από το έργο του να υπερασπίσει θεωρητικά τις πολιτικές ολοκληρωτικής εκμετάλλευσης λαών και κοινωνικών τάξεων. (Less)


France Stein / Dean Koontz

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Η γλώσα μας κουβαλάει την ψυχή του λαού μας και όλον τον πολιτισμό μας και όλη την ευγένειά μας" Κρατήστε το σαν φυλαχτό




Το ανέκδοτο κείμενο της ομιλίας του Οδυσσέα Ελύτη στη Στοκχόλμη. Αυτός ήταν ο τίτλος σε μια επιστολή που μου έστειλε ένα καλός φίλος και άξιος Έλληνας που ζει στο εξωτερικό τιμώντας την χώρα μας ...με την παρουσία του. Της Μαρίας Γιαχνάκη

Πρόκειται για λόγια διαμάντια του Οδυσσέα Ελύτη που ειπώθηκαν από τον ίδιο σε μια σημαντική στιγμή για τους Έλληνες. Θέλω να ευχαριστήσω τον αγαπημένο μου φίλο που πάντα φροντίζει για την εμψύχωση του αναγνωστικού κοινού του briefingnews.gr
Η επιστολή του

Είναι λίγες οι φορές που χαίρομαι όταν προωθώ κάτι, όπως αυτό το ανέκδοτο κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη, από ομιλία του στη Στοκχόλμη τον Νοέμβριο του 1979, ακριβώς μετά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας για το έργο του. Tο κείμενο δημοσιεύθηκε το 2011 από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, με αφορμή την ολοκλήρωση του εορτασμού των 100 χρόνων από τη γέννησή του μεγάλου αυτού Ποιητή και Έλληνα. Ίσως αυτές τις ώρες που η Ελλάδα λοιδωρείται περισσότερο από ποτέ... η ανάδειξη αξιών είναι σημαντικότερη από την ποταπή εξουσιολαγνεία των ΜΜΕ και των κάθε είδους διεκδικητών της διαχείρισης της εξουσίας και του καθορισμού του μέλλοντός μας... Αυτών που μας οδήγησαν εδώ και δεν αισχύνονται έστω αυτή την ώρα και να αλλάξουν τις σκανδαλώδεις ρυθμίσεις προς όφελός τους... Αυτοί που μιλάνε για Ελλάδα και δημοκρατία και δεν ξέρουν που βρίσκονται... Αλλά τα λόγια περιττεύουν μπροστά στη μελωδία του ποιητή...
Διαβάστε το ανέκδοτο κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη

 «Αγαπητοί φίλοι, περίμενα πρώτα να τελειώσουν οι επίσημες γιορτές που προβλέπει η "Έβδομάδα Νόμπελ" και ύστερα να 'ρθω σ' επαφή μαζί σας. Το έκανα γιατί ήθελα να νιώθω ξένιαστος και ξεκούραστος. Ξεκούραστος βέβαια δεν είμαι. Χρειάστηκε να βάλω τα δυνατά μου για να τα βγάλω πέρα με τις απαιτήσεις της δημοσιότητας, τις συνεντεύξεις και τις τηλεοράσεις. Αλλά ένιωθα κάθε στιγμή ότι δεν εκπροσωπούσα το ταπεινό μου άτομο αλλά ολόκληρη τη χώρα μου. Κι έπρεπε να την βγάλω ασπροπρόσωπη. Δεν ξέρω αν το κατάφερα. Δεν είμαι καμωμένος για τέτοια. Για τιμές και για δόξες. Τη ζωή μου την πέρασα κλεισμένος μέσα σε 50 τετραγωνικά (μέτρα), παλεύοντας με τη γλώσσα. Επειδή αυτό είναι στο βάθος ή ποίηση: μια πάλη συνεχής με τη γλώσσα. Τη γλώσσα την ελληνική που είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια γλώσσα του κόσμου. Ό,τι και να πει ένας ποιητής, μικρό ή μεγάλο, σημαντικό ή ασήμαντο, δεν φέρνει αποτέλεσμα, θέλω να πω δεν γίνεται ποίηση αν δεν περάσει από την κρησάρα της γλώσσας, αν δεν φτάσει στην όσο γίνεται πιο τέλεια έκφραση. Ακόμα και οι πιο μεγάλες ιδέες, οι πιο ευγενικές, οι πιο επαναστατικές, παραμένουν σκέτα άρθρα εάν δεν καταφέρει ο τεχνίτης να ταιριάσει σωστά τα λόγια του. Μόνον τότε μπορεί ένας στίχος να φτάσει στα χείλια των πολλών, να γίνει κτήμα τους. Μόνον τότε μπορεί να 'ρθει και ο συνθέτης να βάλει μουσική, να γίνουν οι στίχοι τραγούδι. Και για ένα τραγούδι ζούμε, στο βάθος, όλοι μας. Το τραγούδι που λέει τους καημούς και τους πόθους του καθενός μας. Τόσο είναι αλήθεια ότι το μεγαλείο και η ταπεινοσύνη πάνε μαζί, ταιριάζουν. Ταπεινά εργάστηκα σ΄όλη μου τη ζωή. Και η μόνη ανταμοιβή που γνώρισα πριν από τη σημερινή, ήταν ν' ακούσω τους συμπατριώτες μου να με τραγουδούν. Να τραγουδούν το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ που μου χρειάστηκε τεσσάρων χρόνων μοναξιά και αδιάπτωτη προσπάθεια, για να το τελειώσω. Δεν το λέω για να περηφανευτώ. Δεν έρχομαι σήμερα για να σας κάνω τον σπουδαίο. Κανείς δεν είναι σπουδαίος από εμάς. Από εμάς, άλλος κάνει τη δουλειά του σωστά κι άλλος δεν την κάνει. Αυτό είναι όλο. Όμως θέλω να μάθετε, όπως το έμαθα κι εγώ στα 68 μου χρόνια: μόνον αν κάνεις σωστά τη δουλειά σου, ο κόπος δεν θα πάει χαμένος. Ξέρω, μαντεύω, ότι πολλοί από εσάς περίμεναν άλλα πράγματα από εμένα. Τους ζητώ συγγνώμην που δεν θα τους ικανοποιήσω. Αν είχα το ταλέντο του ομιλητή, του δάσκαλου, του ηγέτη, θα είχα ίσως αφιερωθεί στην πολιτική. Τώρα δεν είμαι παρά ένας γραφιάς που πιστεύει σε ορισμένα πράγματα. Κι αυτά τα πράγματα θέλει να τα γνωρίσει και στους άλλους, να τα βγάλει από μέσα του, να τα κάνει έργο. Εμένα μου έλαχε ν' αγαπήσω τον τόπο μου όπως τον αγαπάτε κι εσείς. Να τι είναι που μας ενώνει απόψε όλους εδώ πέρα. Η αγάπη μας για την Ελλάδα. Βέβαια, υπάρχουν πολλοί τρόποι ν' αγαπά ένας λαός τη χώρα του. Αλλά για τον ποιητή, πιστεύω, υπάρχει μόνον ένας: ν' ανήκει σ' ολόκληρο το λαό του. Πάνω από τις διαιρέσεις και τις διχόνοιες, ο ποιητής να στέκει και ν' αγαπά όλον τον λαό του, ν' ανήκει, το ξαναλέω, σ' όλο τον λαό του. Δεν γίνεται αλλιώς. Η πατρίδα είναι μία. Ο καθένας στον τομέα του ας έρθει και ας κάνει κάτι, όπως αυτός το νομίζει καλύτερα. Όμως ο πνευματικός άνθρωπος βλέπει το σύνολο. Θέλω να πιστεύω πως ίσως κι ο ξενιτεμένος, το ίδιο. Για εμάς η Ελλάδα είναι αυτές οι στεριές οι καμένες στον ήλιο κι αυτά τα γαλάζια πέλαγα με τους αφρούς των κυμάτων. Είναι οι μελαχρινές ή καστανόξανθες κοπέλες, είναι τ' άσπρα σπιτάκια τ' ασβεστωμένα και τα ταβερνάκια και τα τραγούδια τις νύχτες με το φεγγάρι πλάι στην ακροθαλασσιά ή κάτω από κάποιο πλατάνι. Είναι οι πατεράδες μας κι οι παππούδες μας με το τουφέκι στο χέρι, αυτοί που λευτερώσανε την πατρίδα μας και πιο πίσω, πιο παλιά, όλοι μας οι πρόγονοι που κι αυτοί ένα μονάχα είχανε στο νου τους -όπως κι εμείς σήμερα: τον αγώνα για τη λευτεριά. Είπε ένας Γάλλος ποιητής, ο Ρεμπώ, πως η πράξη για τον ποιητή είναι ο λόγος του. Κι είχε δίκιο. Αυτό έκανε ο Σολωμός, που για να γράψει το αθάνατο ποίημα του "'Ελεύθεροι Πολιορκημένοι", έσωσε και παράδωσε στη φυλετική μας μνήμη το Μεσολόγγι και τους αγώνες του. Αυτό έκαναν ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Σεφέρης. Στα φτωχά μου μέτρα το ίδιο πάσχισα να κάνω κι εγώ. Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου του ελληνικού λαού. Να δω πόσο μοιάζανε όλοι οι αγώνες του, από την αρχαία εποχή ίσαμε σήμερα, για το δίκιo και για τη λευτεριά. Κι αυτό θα κάνω όσα χρόνια μου δώσει ο Θεός να ζήσω. Αυτή είναι η πράξη μου. Και το γεγονός ότι έφτασαν να την αναγνωρίσουν οι ξένοι, είναι μια νίκη. Όχι δική μου νίκη. Δική σας. Γι' αυτό σας ευχαριστώ. Κι αν μου το συγχωρείτε να σας δώσω μια γνώμη - ακούστε την: όσο καλά κι αν ζείτε σ' αυτή τη φιλόξενη, την ευγενική χώρα, όσο κι αν νιώθετε καλά και στεριώνετε, και κάνετε οικογένεια - μην ξεχνάτε την πατρίδα μας, και προ παντός, τη γλώσσα μας. Πρέπει να 'σαστε περήφανοι, να 'μαστε όλοι περήφανοι, εμείς και τα παιδιά μας για τη  γ λ ώ σ σ α   μ ας. Είμαστε οι μόνοι σ' ολόκληρη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό "ουρανό" και τη θάλασσα "θάλασσα" όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι λίγο αυτό. Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσον επικοινωνίας. Κουβαλάει την ψυχή του λαού μας κι όλη του την ιστορία και όλη του την ευγένεια. Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ' αυτή τη γλώσσα και σας χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον, αφού η στιγμή έφτασε να φύγω. Όμως ένα κομμάτι της ψυχής μου σας το αφήνω μαζί μ' ένα μεγάλο ευχαριστώ που με ακούσατε. Μακάρι να μπορούσε να σας μείνει, να το κρατήσετε, σαν ένα μικρό φυλαχτό από την πατρίδα».

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

'Εργα τέχνης της βουλής των Ελλήνων


Μέγα Λεξικόν Όλης της Ελληνικής Γλώσσης : 2 τ. / Δημητράκου





>




Σήμα Ελλάδος / Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης




Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης (Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, τ. Κοσμήτωρ Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών), «Ελλάδος Σήμα», εκδ. Γεωργιάδης, 2003.
Ο Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης είναι ένας από τους μεγαλύτερους αρχαιογνώστες και ελληνολάτρες καθηγητές μας που στέκουν ακόμη στις επάλξεις. Με βαθιά κλασσική παιδεία, μοναδική γνώση της Ελληνικής και ένα εντελώς προσωπικό ύφος στον λόγο του, μάς ξεναγεί σε μυστικά μονοπάτια, αναζητώντας χαρακτηριστικά, διαχρονικά στοιχεία του πολιτισμού μας, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Δεν διστάζει να θίξει φλέγοντα ζητήματα, όπως Ελληνική γλώσσα, Ελληνισμός και Χριστιανισμός κ.ά., και μάλιστα με σκέψη πρωτότυπη που διαφέρει από τα συνηθισμένα που ακούμε από την μια ή την άλλη πλευρά.
Το δοκίμιο αυτό είναι ανάπτυξη ομιλίας του καθηγητού κ. Εμμ. Μικρογιαννάκη στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σε εκδήλωση που έγινε με συνεργασία της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ και της «Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς» (7 Οκτ. 2002)
Κεφάλαια: Σήμα, εθνόσημον (σημαία) Συνιέναι (conceptio), universitas Επινόηση και επιβολή ενός σήματος Στίγμα Ελλάδος Πατροθεσία (ριζοθεσία, πόθεν) Λάθε διδάξας Παραλαβή και απεργασία Το ομόγλωσσον (ταυτόγλωσσον) εν χώρω και χρόνω Χειραγωγείται η γλώσσα; Χειραγωγητέα; Καινόν σήμα Η βαθυσημία του σήματος: Το σήμα ως δείκτης - Το σήμα ως διεγερτικό (νύσσον) Πυξ αρετή Συμπέρασμα

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Διαβάζοντας τους ανθρώπους / Jo-Ellan Dimitrius

Gay ! γιατί ; / Μαριάννα Λαγουμίδου

Εγκεφαλικός θάνατος / Σεραφείμ Νάνας

Ψυχογενής ανορεξία / Φ. Γονιδάκης Ε. Βάρσου



2012. Η προφητεία των Μάγια 1 (National Geographic)



Το αόρατο φως : σοβιετικά διηγήματα επιστημονικής φαντασίας

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Ιστορία των ανθρώπινων φυλών / Karl Saller

Η τραγική ποίηση των αρχαίων ελλήνων / Albin Lesky

Αι περί μανδραγόρα δεισιδαιμονίαι / Σπ. Μηλιαράκη

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Η ηθική της αγάπης / Harry G. Frankfurt




Η σιωπηλή γλώσσα των συναισθημάτων / Δρ. Ελένη Παπαδάκη-Μιχαηλίδη

Ψυχολογία της φιλίας

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Το μυστήριο της Αγίας Τριάδος κατα τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά / Ιερομόναχου Αμφιλόχιου Ραντοβιτς

Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα / Michael Shermer

Πες μου πού πονάς να σου πω με ποιον θύμωσες / Ιουλίας Πιτσούλη

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Μεγάλο Λεξικό της ελληνικής γλώσσης Liddell and Scott




To «ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Liddell – Scott» συντάχθηκε από τους Henry George Liddell και Robert Scott. Η πρώτη έκδοση έγινε το 1843 και τυπώθηκε από τον οίκο Oxford University Press.
Το Λεξικό μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Ξενοφώντα Π. Μόσχο, επιμελήθηκε από τον Μιχαήλ Κωνσταντινίδη και εκδόθηκε το 1904 από τον ίδιο. Έκτοτε, το Λεξικό, λόγω τού ότι είναι το πιο ολοκληρωμένο έργο για την κλασσική ελληνική γλώσσα έγινε σημείο αναφοράς σε όλους όσοι ασχολούνται με κλασσικές σπουδές είτε ως εκπαιδευτικοί είτε ως εκπαιδευόμενοι. Με την πάροδο του χρόνου μετατράπηκε σε πολιτιστική κληρονομιά, μέρος της ιστορίας της Ελλάδος.
Σήμερα, το Λεξικό παραμένει ως κορυφαία αναφορά στη βιβλιογραφία όλων των εργασιών κλασικών σπουδών.


Η μαγνητική δύναμις της αναπνοής / Γιόγκι Ραματζαράκα

Έρως Kαλός : O τυφλός και αφρόντιστος παίς

Η αθανασία της Ελληνικής γλώσσης (1884) / Κοντόπουλος

Οι έλληνες φιλόσοφοι / Γ. Γκάρθυ



Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Ορφέως αργοναυτικά : μάθημα 4ον



Ορφέως αργοναυτικά : μάθημα 5ον

Ορφέως αργοναυτικά : μάθημα 6ον

Ορφέως αργοναυτικά : μάθημα 7ον

Ορφέως αργοναυτικά : Μάθημα 8ον