Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Μεγαλύτερο θέαμα στη Γη / Richard Dawkins

Στο "Μεγαλύτερο θέαμα στη Γη" ο Ρίτσαρντ Ντόκινς απαντά στους δημιουργιστές, στους οπαδούς του "ευφυούς σχεδιασμού" και σε όσους αμφιβάλλουν ότι η εξέλιξη μέσω της φυσικής επιλογής είναι γεγονός. Ως ένας ντετέκτιβ που καταφτάνει στη σκηνή ενός εγκλήματος, διερευνά τα διάφορα επίπεδα των επιστημονικών αποδείξεων για να τεκμηριώσει μια ακλόνητη ετυμηγορία: από τα ζωντανά παραδείγματα της φυσικής επιλογής σε πτηνά και έντομα· τα δαχτυλίδια στους κορμούς των δέντρων που μετρούν τον χρόνο και την ραδιενεργό χρονολόγηση που αποκαλύπτει την χρονική κλίμακα της εξέλιξης· τα απολιθώματα και τα ίχνη των μακρινών προγόνων μας· μέχρι την επιβεβαίωση της εξέλιξης από τη μοριακή βιολογία και τη γενετική. Όλα αυτά, κι άλλα πολλά ακόμα, καταμαρτυρούν την αλήθεια της εξέλιξης.

"Το μεγαλύτερο Θέαμα στη Γη" έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή. Όχι μόνον στην Αμερική, αλλά και σε άλλες χώρες συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, η εξέλιξη δέχεται επιθέσεις από φανατικούς θρησκευόμενους. Στα σχολεία, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που προσπαθούν να διδάξουν την εξέλιξη στα παιδιά βρίσκονται αντιμέτωποι με μια συστηματική υπονόμευση της αξιοπιστίας της επιστήμης.
Ο Ρίτσαρντ Ντόκινς προσφέρει τις αδιάσειστες αποδείξεις που αποκαλύπτουν την ανοησία όσων αμφιβάλλουν ότι η εξέλιξη είναι ένα γεγονός. Ταυτόχρονα, μοιράζεται με όλους την αγάπη του για τον φυσικό κόσμο και για τον ουσιαστικό ρόλο που παίζει η επιστήμη στην ερμηνεία του. Γραμμένο με εξαιρετική μαεστρία, εξυπνάδα και πάθος, είναι ένα βιβλίο που θα σας απορροφήσει, θα σας διδάξει, θα σας διασκεδάσει και, τελικά, θα σας πείσει.




Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Ο θάνατος και οι θρησκείες / John Bowker


Στο βιβλίο του αυτό ο John Bowker μας παρουσιάζει κάποιες αντιλήψεις που γεννήθηκαν από τις θρησκευτικές ερμηνείες του θανάτου, όχι σαν μια περιεκτική ιστορία του θανάτου, αλλά σαν μια ένδειξη των όσων βρίσκονται στη ρίζα των σημαντικότερων θρησκευτικών παραδόσεων, προσδιορίζοντας στην καθεμιά το χαρακτηριστικό της ύφος. Ο Bowker μας δείχνει για πιο λόγο σφάλουν οι εξηγήσεις σχετικά με την προέλευση της θρησκείας ως άρνησης του θανάτου μέσω της προσφοράς της αιώνιας ζωής, και διερευνά τα θέματα αυτά τόσο στις ανατολικές όσο και στις δυτικές παραδόσεις, οι παραδόσεις αυτές δείχνουν την αρχική σημασία του θανάτου στις θρησκείες του κόσμου. Επομένως, φαίνεται καθαρά - με συγκεκριμένες αναφορές στη σύγχρονη φυσική και βιολογία - ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαν να συνδυαστούν η θρησκευτική και η κοσμική στάση ως προς το θάνατο, ώστε να υποστηρίξουν την ανάμειξη των κληρικών στο έργο των νοσοκομείων και των ασύλων. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Το σύμπαν, οι θεοί, οι άνθρωποι / Vernant Jean Pierre


Το σύμπαν, οι θεοί, οι άνθρωποι του Ζαν Πιέρ Βερνάν
Ελληνικές ιστορίες για τη δημιουργία του κόσμου

Ο Ζαν Πιέρ Βερνάν (1914-2007) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ελληνιστές του 20ου αιώνα.
Στο βιβλίο του "Το σύμπαν, οι θεοί, οι άνθρωποι" διηγείται μ’ ένα μοναδικό τρόπο τους μύθους της αρχαίας Ελλάδας. Σημειώνει στην εισαγωγή του βιβλίου:
"Δοκίμασα να αφηγηθώ τους μύθους σαν να μπορούσε η παράδοσή τους να συνεχιστεί ακόμα. Ήθελα οι σημερινοί αναγνώστες να ακούσουν και πάλι τη φωνή εκείνη που επί αιώνες απευθυνόταν, στα παλιά χρόνια, άμεσα στους Έλληνες ακροατές και έχει πια σιωπήσει. Αν σε κάποιες σελίδες του βιβλίου μου το έχω επιτύχει, τότε συνεχίζει να αντηχεί αυτή η φωνή...".
Η αφήγησή του είναι συναρπαστική: η δημιουργία του κόσμου, οι πόλεμοι των θεών, ο Προμηθέας, ο Οιδίπους, ο Οδυσσέας, ο Περσέας κλπ.
Πέραν της αφηγηματικής του δεινότητας, ο Βερνάν μας βοηθά κυρίως να αποκωδικοποιήσουμε μ’ ένα πιο εύστοχο και σύγχρονο τρόπο το συχνά πολύπλοκο μύνημα των μύθων και να μυηθούμε στο ουσιαστικό νόημά τους.
Για μας τους νεοέλληνες το βιβλίο του Βερνάν αποτελεί μια γόνιμη και πρωτότυπη ανακεφαλαίωση και επαναπροσδιορισμός σχεδόν εκ θεμελίων αυτού που ξέρουμε, καθώς και μια ενημέρωση σ’ εκείνο που μας έχει διαφύγει, από ’να ειδικό, στοχαστή και λάτρη της αρχαίας Ελλάδας.

 

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Διαμονές / Μ.Χάιντεγκερ


Για τον Χάιντεγκερ:  «η ελληνικότητα συνέχισε να είναι κάτι που προσδοκούσα, κάτι που διαισθανόμουν μέσα από την ποίηση των αρχαίων , κάτι που προσέγγιζα χάρη στίς Ελεγείες και στούς Ύμνους του Χαίλντερλίν, κάτι που σκεφτόμουν στίς μακρές οδούς τής σκέψης » (σελ.51).
 

Ο Χάιντεγκερ θα επισκεφθεί τούς τόπους που φέρουν στοιχεία της αρχαιοελληνικής ιστορίας : Κόρινθος ,Μυκήνες , Νεμέα, Άργος , Επίδαυρος, Κνωσσός, Φαιστός , Πάτμος,Δήλος ,Ρόδος.Δεν προσηλώνει την ματιά του τόσο στον φυσικό χώρο, αλλά αναζητεί τίς αφορμές για να στοχαστεί την προσωκρατική σκέψη, την τεχνική, την εξέλιξη της Ευρώπης: « Ο διάλογος με το ασιατικό στοιχείο υπήρξε γόνιμη αναγκαιότητα για το ελληνικό Dasein.Αυτός ο διάλογος ανάγεται για μάς σήμερα – μ’έναν ολότελα άλλο τρόπο , σε πολύ μεγαλύτερη έκταση – στην απόφαση για το πεπρωμένο της Ευρώπης και όλων όσων ονομάζονται δυτικός κόσμος» (σελ.59).

 


Ο Χάιντεγκερ εντυπωσιάστηκε από την Δήλο: «Μόνο με την εμπειρία της Δήλου έγινε το ελληνικό ταξίδι διαμονή, «ξέφωτη» παραμονή κοντά σ’ ότι είναι η αλήθεια» (σελ.71).