Νίνος –ου (ὁ) –Υἱός Βήλου

Κατά τον Ν. Π. Ανδριώτη στο «Ετυμολογικό λεξικό της κοινής νεοελληνικής» το νινί ή νηνί σημαίνει μικρό παιδί· παράγεται από το μεσαιωνικό νηνίον (= κούκλα), υποκοριστικό του αρχαίου ιωνικού νήνις<νεάνις, ή από το αρχαίο ίνις = γιος, νέος, παιδί, βρέφος, απόγονος, νήπιο κατά Παντελίδη  «Βυζαντινά και νεοελληνικά» ή κόρη κατά Ανδριώτη με ν προθετικό.

 Η λέξη νηνί(ο)ν (νινίον) με τη σημασία μικρό παιδί δεν είναι άγνωστη σε βυζαντινά κείμενα. Υπάρχει μάλιστα και υποκοριστικό νινίτσιν στον Πτωχοπρόδρομο

 Στο λεξικό του Δημητράκου το λήμμα νιν(ν)ί(ον) έχει τις ακόλουθες ερμηνείες: 1) νήπιο, βρέφος, 2) κούκλα, 3) το είδωλο που σχηματίζεται στην κόρη του ματιού και κατ' επέκταση η ίδια η κόρη του ματιού και 4) ο μεταξοσκώληκας.

LSJ entry

νίννη, ἡ, perh.

grandmother or mother-in-law, Demitsas Μακεδ. No.416 (Thessalonica, ii A.D.); also νίνη ib.No.415 (ibid.); cf. νέννος.

Στο “Απειρώνυμον” του Κωνσταντίνου Ζαρζαμπίδη βρίσκουμε τις παρακάτω αναγραφές

Βρέφος –ους (το;) –επίθετον Έρωτος –Επίθετον Ζαγρέως

Νίννιον –ιου (ἡ) –Ἀφιερώτρια εἰς ἱερόν Ἐλευσῖνος –Εἰς ἀγγειογραφίαν

Νιννίον –ίου (ἡ)

Νίνον –ου (ἡ)

Νίνος –ου (ὁ) –Υἱός Βήλου, βασιλέως Ἀσσυρίων, μέ σύζυγον τήν ὡραίαν Σεμίραμιν γεννᾶ Νινύαν –Μυθιστοριογράφος

Νῖνος ἤ Νίννιος –ίου (ὁ)

Νίνος ἤ Νινύας –ου (ὁ)

Νῖνος και Μῆνος –ου (ὁ) –Υιός Ἀλφεσιβοίας νύμφης Ἰνδίας καί Διονύσου μεταμορφωθέντος εἰς Τίγρην καί καλούμενος ἔκτοτε οὔτω (τίγρης) ὁ ποταμός

Νίνουσα –σης (ἡ)

Νινύα –ης (ἡ)

Νινύας –ου (ὁ) –Υἱός Νίνου καί Σεμιράμιδος –Ἰατρός

Μήν –Μῆνος (ὁ) –Πρῶτος βασιλεύς Αἰγύπτου, Η-14-165Α

Μῆν –ηνός (ὁ) –Θεότης Φρύγων παριστῶσα Σελήνην μέ ἐπίθετα: Ποιμήν καί Φωσφόρος

Μήνα ἤ Μήνη –ης (ἡ) = Σελήνη

Μήνη και Μήνα –ης (ἡ) –(Σελήνη) –Ἐπίθετον Ἀρτέμιδος –Ἐπίθετον Ἑκάτης μέ συνώνυμον: Γοργώ –Ἐπίθετον Σελήνης

Μήνης –η ἤ –εως και Μενές και Μηνῶας –ου και Μήν (ὁ) –Βασιλεύς Αἰγύπτου ἐνοποιήσας ἄνω καί κάτω Αἰγυπτον

Μήνης και Μένες και Μηνάς και Μίνωας –α (ὁ) –Δεν εἶναι ὄνομα, ἀλλά βασιλικός τίτλος Κρητῶν, ὅπως ὁ Φαραώ τῶν Αἰγυπτίων

Μηνία –ης (ἡ)

Μήνιον –ου (ἡ) –Ναός τῆς Μήνης (Σελήνης)

Μῆνος –ου και Νινος (ὁ) –Υἱός Ἀλφεσιβοίας καί Διονύσου μεταμορφωθέντος εἰς τίγρην καί ἔκτοτε καλεῖται οὔτω ὁ ποταμός

Μήνος –ου και Μηνάς ἤ Μήνη (ὁ) – (Σελήνη) –Αἰγύπτιος ἐπινοήσας ἀλφάβητον τόν 18ον αἰῶνα π.Χ.

Ἶνις –ιος (ὁ) –(υἱός) –Ἐπίθετον Ἀπόλλωνος

Ἴννα –ης (ἡ) –Πηγή ἐν Θράκη

Ἰννάνα –ης (ἡ) –Θεότης Σουμεριακή ἀντίστοιχος τῆς Ἀφροδίτης

Ἰνώ –οῦς (ἡ) –(θυγάτηρ, θηλυκόν τοῦ ἶνις = υἱός)

Ἰνώ καί Βύνη καί Λευκοθέα –ης, Ἀγηνορίς (ἡ) –(νευρώδης, ρωμαλέα) –Σύζυγος Ἀθάμαντος, μέ ὅν γεννᾶ Λέαρχον καί Μελικέρτην, μητρυιά Φρίξου καί Ἕλλης (τέκνων Νεφέλης) –Θαλασσία θεά, τροφός Διονύσου –Θυγάτηρ Κάδμου καί Ἁρμονίας –Μαινάς καί ἀπόγονός της ἡ Κοσκώ –Δευτέρα σύζυγος Ἀθάμαντος. Ἐξ αἰτίας της τά τέκνα αὐτοῦ καί τῆς Νεφέλης (Φρῖξος καί Ἕλλη), ἵππευσαν πτερωτόν Κριόν. Διά τό δέρας αὐτοῦ ἔγινεν ἡ Ἀργοναυτική ἐκστρατεία. (Ἡ ὀργισθεῖσα Ἥρα ἔκαμε παράφρονα Ἀθάμαντα καί ἔρριψεν εἰς θάλασσαν Ἰνώ καί Μελικέρτην (ἀπό Μολουρίδα Πέτρα). Τῆ μεσολαβήσει τῆς Ἀφροδίτης ὁ Ποσειδῶν κατέστησεν θαλασσίους θεούς λατρευομένης τῆς Ἰνοῦς ὡς Λευκοθέας. Ὑπηρέτρια εἶχεν τήν Ἴυγγα –Μήτηρ Κροέσσης πού μέ Ποσειδῶνα γεννᾶ Βύζαντα, Ο.Ο.Ε.461, Η-7-1154, Η-9-531Δ, 920Δ, Η-13-213Δ, Η-18-379Α

Ζαγρέα –ης (ἡ)

Ζαγρέας ἤ Ζαγρεύς –έως (ὁ) –Παλαιότερον ἐπώνυμον Βάκχου ἤ Ὀσίριδος ἤ Καταχθονίου Διονύσου –Υἱός Διός καί Περσεφόνης. Ἀμεσως μετά τήν γέννησιν ἐφονεύθη ὑπό Τιτάνων (Τό ἔγκλημα αὐτῶν) –1ος Διόνυσος

Ζαγρεύς –έως (ὁ) –Ἐπίθετον Ἅδoυ –Ἐπίθετον Διονύσου

Ζάγρος –ου (ὁ) –Ὄρος Ἀσίας

Περισσότερα βέβαια δίδονται και σε προηγούμενα κείμενα μου περί Ινούς, Λευκοθέας, Ζαγρέα, Σεμέλης κλπ

Perseus analysis of νῆνις:

νῆνις (girl): fem nom sg

LSJ entry

νεᾶνις, Ep. and Ion. νεῆνις (contr. νῆνις Anacr.14.3, CIG7629 (vase), Kretschmer Griech.Vaseninschr.p.144, EM448.29), ῐδος, ἡ, acc.

-ιδα A.Pr.704, -ιν E.Cyc.179:—girl, maiden, Il.18.418, Pi.P.9.31, A.l.c., Eu.958 (lyr.), S.Ant.784 (lyr.), E.l.c., al., A.R.1.843, Lyr. Alex.Adesp.26; of a young married woman, E.Andr.192; παρθενικὴ ν. Od.7.20.

as Adj., youthful, χεῖρες, ἧβαι, E.Ba.745, Ion477 (lyr.).

new, βίβλος AP4.3b75 (Agath.).—Poet. word, but freq. in LXX, Ex.2.8, al.

Ενώ ήνις και ένος είναι ο ετήσιος και ο χρονιάρικος

*ἤνῑς, ἡ, epith. of cows, of uncertain meaning (

yearling, fr. ἔνος (c), acc. to EM432.2, Hsch.), used by Hom. only in acc. sg. and pl.: gen. ἤνῐος A.R.4.174:—βοῦς . . ἤνῑς ἠκέστας Il.6.94,275,309; βοῦν ἤνιν εὐρυμέτωπον ἀδμήτην 10.292, Od.3.382. (ἦνιν codd. and Ptol. Oroandae ap. Hdn.Gr.2.71; ἤνιν Tyrannioibid.: perh. a stem in ῑ.)

ἔνος 1 (ο) year, Lyd.Mens.4.1, Hsch.

Etymologicum Gudianum, Etymologicum Gudianum (ζείδωρος – ὦμαι)

Alphabetic entry mu, page 392, line 12

<Μήτι>, διὰ τοῦ ι. ὡς ἀπὸ τοῦ νεάνις, κατὰ κράσιν γί-

 νεται νῆνις, καὶ ἐκεῖθεν νήνιος, νήνιι+, καὶ κατὰ κρά-

 σιν τῶν δύο ιι εἰς ι μακρὸν ἓν, νήνι, ποικίλους ἀμ-

 βάλω, οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ μήτις μήτιϊ καὶ κράσει τῶν

 δύο ιι εἰς ἓν ι μακρὸν μήτι.

Perseus analyses of νηνία:

    νηνίᾱ,νηνία (public eulogy): fem nom/voc/acc dual

    νηνίᾱ,νηνία (public eulogy): fem nom/voc sg (attic doric aeolic)

νηνία, ἡ,

public eulogy on great men, sometimes accompanied by the flute: hence, lament, dirge, only in Lat. nenia, a Gr. word acc. to Cic.Legg.2.24.62; cf. sq.

νηνία, ἡ, δημόσια εγκώμιο για μεγάλους άνδρες, που μερικές φορές συνοδεύεται από το φλάουτο: ως εκ τούτου, θρήνος, μοιρολόι.

 Από το “Nέον ορθογραφικόν ερμηνευτικόν λεξικόν” του Δ. Δημητράκου

νηνίδα ή Δ έφελκίδες, σχηματιζόμενοι επί της κεφαλής των βρεφών.

νηνίον τό Μ βλ. νιννίον.

νήνις-ιδος ή Α συνηρ. τ. του νεάνις βλ.λ….

AM νιννί κ. νηνίον Μ -ϊ κ. νινί

νήπιον, βρέφος.   2 ) πλαγγών, κούκλα.   3) τό έν τη κόρη τού οφθαλμού σχηματιζόμενον είδωλον. β) αυτή ή κόρη.

Suda, Lexicon

Alphabetic letter nu, entry 139, line 1

Νεηνίας:> νεανίας.

<Νεῆνις:> νεᾶνις. 

Σύμφωνα με ιταλικό ετυμολογικό λεξικό, το θηλυκό ουσιαστικό ninna συναντάται από το 1618 και σημαίνει το κοριτσάκι. Σχετικό είναι το ninno -nenna στη Napoli, καθώς και το ισπανικό nina. Στη Lucca, την Pisa και το Livorno συναντάται το άκλιτο nini, χαϊδευτικό για το μωρό. Η προέλευση του πρέπει, κατά τους συντάκτες του λεξικού αυτού, να αναζητηθεί στη μωρουδιακή γλώσσα. Στο ίδιο λεξικό το λήμμα ninna ή nanna, που πρωτοσυναντάται τον 19ο αιώνα, σημαίνει νανούρισμα. Από τη λέξη αυτή προέρχεται το τοσκανικό υποκοριστικό ninnarella. Σχετικό είναι το ρήμα ninnare (= νανου­ρίζω). Στην Τοσκάνη χρησιμοποιείται το ουσιαστικό nino (πληθ. nini), χαϊδευ­τικό στην κλήση αγαπητού προσώπου· ίσως από το Giovannino- λιγότερο πι­θανή η αναγωγή στο ninno.

Θα μπορούσε βέβαια να υποστηριχθεί, συνωδά προς τη θεωρία για την τοσκανική καταγωγή της οικογένειας, ότι το Νιν(ν)ής ή Nin(n)i δεν παράγε­ται από το ελληνικό νηνί ή νιν(ν)ί-ον, αλλά από τα ιταλικά ninna ή ninna -nanna ή ninnare ή nin(n)o-nin(n)i. Ίσως πάλι το Νιννής/Νίννος να προέρχεται από το Ιωάννης.

Στην εβραική γλώσσα τώρα το Νίννος λέγεται ότι προέρχεται από τη λατινική γλώσσα και δηλώνει  λατινική καταγωγή. Και σημαίνει τον γιό ή το μικρό παιδί, γόνο, εγγονό 

Ενώ θεωρείτε ότι αντιστοιχεί σε παιδί και είναι το “μικρό” όνομα, συρρικνωμένο του ονόματος Giovannino (ιταλική), καθώς και μια παραλλαγή του ονόματος John (αγγλικά και εβραϊκά) στην ιταλική γλώσσα. Το αντίστοιχο θηλυκό Νίνα- Nina ή Νιννα-Ninna  στα εβραικά σημαίνει Χάρις και αντιστοιχεί με το Γκρεις ενώ άλλες ερμηνείες που του δίδονται είναι:  ωραία, ωραία μάτια, μητέρα, ισχυρή, εξαιρετική, φίλη, λουλούδι, ενώ  στους γηγενείς της  Αμερικής έχει την έννοια της Δυνατής.

Nina | נִינָה  στα εβραικά  σημαίνει και εγγονή ή μικρό κορίτσι με εναλλακτικό τρόπο γραφή ως  Ninah, Ninna

συνεχίζετε …

Αὐτὸν Νῖνον τὸν Νεβρώθ οἱ Ἀσσύριοι

Οι συγγραφείς που κατά κύριο λόγο δίνουν στοιχεία σε κείμενα τους για τον Νεβρώδ είναι κατά κύριο λόγο είναι ο Ηρόδοτος, Απολλόδωρος, ο Κτησίας, ο Στράβων στα Γεωγραφικά του αλλά και  ο Διόδωρος ο Σικελιώτης με την «Ιστορική Βιβλιοθήκη» του. Ο Διόδωρος για το έργο του αντλεί στοιχεία και ενοποιεί στην ουσία διάφορες ιστορικές πηγές μεταξύ των οποίων και ιστορικούς όπως ο Μανέθων, Εκαταίος Αβδηρίτης, Ηρόδοτος, Αγαθαρχίδης, Θουκυδίδης, Κτησίας, Κλείταρχος, Έφορος, Τίμαιος κ.ά. Το έργο του το δεύτερο βιβλίο του – για τον Νεβρώδ και τη Βαβυλώνα-  μπορείτε να το βρείτε στο εδώ 

Το έργο του Ησιόδου εδώ 
Η βιβλιοθήκη του Απολλόδωρου εδώσε δύο τόμους εδώ και εδώ

Οι βυζαντινοί χρονικογράφοι έπονται και δίνουν τις δικές τους εκδοχές όπως θα δούμε παρακάτω…

Apollodorus Gramm., Fragmenta
Fragment 68, line 2

 Chron. Paschale:
Αὐτὸν Νῖνον τὸν Νεβρώθ οἱ Ἀσσύριοι προσηγόρευσαν·

«Οὗτος διδάσκει Ἀσσυρίους σέβειν τὸ πῦρ.

Ο Νεβρώδ  είναι αυτός που ονομάζετε/προσφωνείτε/αποκαλείτε από τους Ασσύριους Νίνος. Είναι αυτός που διδάσκει τους Ασσύριους να σέβονται /τιμούν /λατρεύουν το πυρ δηλ.  την φωτιά, αλλά η ερμηνεία του πυρός θα μπορούσε να είναι για τον ήλιο, το φως της δάδας, τη φωτιά του κεραυνού, τη φωτιά της θυσίας, τον κεραυνό, την γενναιότητα, την σφοδρότητα.

.

Claudius Ptolemaeus Math., Geographia (lib. 4-8)
Book 8, chapter 21, section 3, line 2

Τῶν οὖν ἐν τῇ <Ἀσσυρίᾳ>
διασήμων πόλεων ἡ μὲν <Νῖνος> ἡ καὶ <Νινευῒ>

      Georgius Monachus Chronogr., Chronicon breve (lib. 1-6) (redactio recentior)
Volume 110, page 56, line 2

Βʹ. Περὶ τοῦ Νεβρώδ.

 Μετὰ δὲ ταῦτα γέγονέ τις γίγας, τοὔνομα

Νεβρὼδ, υἱὸς Χοῦς τοῦ Αἰθίοπος, ἐκ φυλῆς Χάμ·

ὃς κτίσας τὴν Βαβυλῶνα πόλιν καὶ πρῶτος κατα-

δείξας κυνηγίαν καὶ μαγείαν, Περσῶν ἐπρώτευσε,

διδάξας αὐτοὺς ἀστρονομίαν καὶ ἀστρολογίαν, τῇ

οὐρανίῳ κινήσει τὰ περὶ τοὺς τικτομένους πάντα

δῆθεν σημαίνοντα. …

 Περὶ Νίνου βασιλέως.
Ὁ δὲ Νῖνος ἐπικρατὴς γενόμενος τῆς Συρίας
καὶ κτίσας πόλιν μεγίστην σφόδρα, πορείας ἡμε-
ρῶν γʹ, ἣν καὶ ἐκάλεσεν εἰς ὄνομα αὐτοῦ Νινευὴ,

καὶ πρῶτος ἐν αὐτῇ βασιλεύει

Ο παραπάνω χρονικογράφος ο Γεώργιος ο Μοναχός κάπου τον 9^ο αιώνα διαχωρίζει τον Νεβρώδ από τον Νίνον και δηλώνει στο χρονικό του ότι ο Νεβρώδ έχει χτίσει την Βαβυλώνα και είναι ο πρώτος που δίδαξε το κυνήγι και την μαγεία – όπου μαγεία την παιδεία και την θεολατρεία των Περσών, την φαρμακεία κλπ , καθώς και την αστρονομία και την αστρολογία. Ο δε  Νίνος είναι αυτός που έχει κτίσει την Νινευή /Νινος ή Νινόη … Όμως από τα έργα τους φαίνεται ότι είναι περισσότερο επηρεασμένοι από τα κείμενα της Βίβλου και διατελούν εν διατεταγμένη υπηρεσία δίδοντας τροφή για τους πολλούς και στην ουσία ξαναγράφουν την ιστορία.

Όμως ας δούμε τι δηλώνει στην ουσία το όνομα Νίνος ενώ η πόλη που χτίζει ο Νίνος ονομάζεται Νίνος και Νινόη και αργότερα για τους βυζαντινούς χρονικογράφους θα γίνει Νινευή.

SUDA LEXICON

Nineu…: pÒlij. kaˆ Nineu…thj, Ð ¢pÕ tÁj aÙtÁj pÒlewj.

NinÒh: ¹ ™n Kar…v 'Afrodisi¦j o„kisqe‹sa ØpÕ Pelasgîn Lelšgwn· diÕ kaˆ

™kl»qh Lelšgwn pÒlij, met¦ d Meg£lh pÒlij. eta ¢pÕ N…nou NinÒh. ™qnikÕn

aÙtÁj Nino»thj.

N‹noj: pÒlij 'Assur…wn aÛth, ¿n œktise N‹noj, ¢n¾r Semir£midoj, ™n tÍ

'Atour…v. ™qnikÕn N…nioj. crÁsij toÚtou par¦ `HrodÒtJ ™n tù, kat¦ t¦j Nin…wn kaleomšnaj pÚlaj.

Όμως τι δηλώνει το όνομα Νίνος και γιατί δίνεται στον Νεβρώδ.

Pseudo-Zonaras Lexicogr., Lexicon
Alphabetic letter nu, page 1401, line 7


NimmÒj. ¹ k£qarsij.

N‹noj· NinnÚaj. kÚria.

Nisa‹oj †ppoj. Ó ™sti xanqÒj· ¹ g¦r N…sa

     p£ntaj toÝj †ppouj xanqoÝj œcei.

Niti£thj. kÚrion. ¹ toà Niti£tou mon».

NifetÒj. ciën [kat¦ leptÕn feromšnh.]

N…n. ¢ntˆ toà aÙtÒn.

Hesychius Lexicon

nik´· krate‹. [likm´]

Nik£nwr· ¼rwj, Ön kaˆ timîs… tinej

nikatÁrej· oƒ ¢kmaiÒtatoi ™n ta‹j t£xesin

[*n…kea· filoneik…a, œcqra Av]

nikle‹n· likm©n. [krate‹n]

[*n…kessen· Ûbrisen AS]

n…katron· nikht»rion

nikÁsqai· ¢polšsqai

nikht»rion· œpaqlon (n) 

n…klon· tÕ l…knon

[n…kor· diafqor£]

Nikostr£teioj· edoj ¢mpšlou

nikÚrtaj· doulškdouloj (Hippon. fr. 49,5 Bgk.)

n…mmata· loutr£, plÚmata

n…n· aÙtÒn r. n. aÙt»n, aÙtÒ

ninhtÒj· ¢nÒhtoj. oƒ d nen…hloj kaˆ niniast»j

nhn…atoj· nÒmoj paidarièdhj. kaˆ FrÚgion mšloj (Hippon.  fr. 129 Bgk.)

n…nnon· tÕn katab£llhn †ppon – θυσιάζω, ρίχνω καταγής με οπλο, σκοτώνω κλπ

n…rnoj· fqe…r. 'Acaio…. À n…rmoj

nirÒn· mšga

Το Νίνος ή Νήνος σημαίνει τον νεανία, τη νεάνιδα. Όμως ίνις είναι ο γιος αλλά και η κόρη.

Ανάλογα μπορείτε να δείτε και τις ερμηνείες για την Ινώ – ίνις

Hesychius Lexicogr., Lexicon (Α – Ο)

*<ἶνες>· νεῦρα (λ 219) ASgn          

<ἰνεύει>· τείνει

<ἰνηθεῖσα>· καθαρθεῖσα, κενωθεῖσα (Hippocr.)

 [<ἱνία>· λῶρα]

<ἰν ἱμίνᾳ>· ἐν ἡμίσει

<ἰνίον>· τὸ ὄπισθεν τοῦ τραχήλου νεῦρον (Ε 73) r. καὶ ἡ συνα-

 γωγὴ τῶν χειρῶν πρὸς ἀλλήλας. ἢ μέτρον. ἢ υἱόν

†<ἰνιπίσας>· κρούματα ποιά

*<ἶνις>· υἱὸς νέος, παῖς, βρέφος, ἀπόγονος νήπιος (Eur. Troad.  571) ASvg

 b) <ἱνούλεους>· νεβρός. ἑνικῶς

*<Ἰνοῦς παῖδας>· <Ἰνὼ Κάδμου θυγάτηρ> AS

συνεχίζετε

Μικρή σύνοψη κειμένων

Μέχρι τώρα έχω δώσει στοιχεία ταύτισης του Διόνυσου με τον Νεβρώδ-Νimrod καθώς αυτά προκύπτουν από μια σειρά αρχαίων κειμένων.

Τα κείμενα ήδη υπάρχουν αναρτημένα σε μια σειρά προηγούμενων αναγραφών-κειμένων και είναι στην διάθεση του καθενός να τα διαβάσει…

Θα συνεχίσω με την σύνδεση του Νεβρώδ-Νimrod και την ταύτιση του με τον Νίνο τον πρώτο Ασσύριο βασιλέα, σύζυγο της Σεμιράμιδος της πρώτης βασίλισσας  -λίγα συνοπτικά στοιχεία για να θυμηθούμε  την Πυργοφορούσα θεά δεν είναι άλλη από την Ρέα ή Σεμιράμιδα,  γνωστή κι ως Shamiram στα αραμαϊκά. Πολλές ιστορίες υπάρχουν γύρω από την προσωπικότητά της, ενώ έχουν γίνει προσπάθειες ταύτισής της με αληθινά πρόσωπα. Το όνομα "Σεμίραμις" είναι εξελληνισμένη μορφή του ακκαδικού ονόματος "Sammur-amat", που σημαίνει "δώρο της θάλασσας". Μια πρώτη αναφορά για όσους δεν γνωρίζουν την Σεμίραμις. Η Σεμίραμις μετά το θάνατο του Νίνου, βασίλισσα πια  ηγήθηκε πολλών νικηφόρων πολέμων, ενώ μαζί με το Βήλο φέρεται σαν ιδρύτρια τής Βαβυλώνας, την οποία έκτισε επί σχεδίου μεγαλύτερου τής Νινευή (Στράβων C 84).

Οι συγγραφείς της Παλαιάς Διαθήκης προσπαθούν να εντάξουν χρονολογικά, βάσει της δικής τους χρονολόγησης, έτσι ώστε να εντοπισθεί στην ιστορία η δημιουργία τής Νινευή η οποία αποδίδεται στον σύζυγο τής Σεμίραμης. Σ΄ αυτά τα κείμενα ο Νεβρώδ ταυτίζετε με τον Ασσούρ της Γένεσης και θεωρείτε ο πρωτεργάτης, εμπνευστής στο χτίσιμο τής Βαβυλώνας.

Στον σύζυγο της Σεμιράμιδος Nimrud/Νεμρωδ δόθηκε ο τίτλος Βάαλ (του Κυρίου) και η Σεμίραμιδα ήταν η Baalti όπως λέμε σήμερα η Κυρία μου ή Δέσποινά μου  (My Lady). Η λατινική ονομασία για το «Κυρία μου» είναι Mea Domina η οποία με τη μορφή των αλλοιωμένων Ιταλικών έγινε Madonna. Ο Nimrud/Νεμρώδ είχε εκπροσωπηθεί στο διπλό ρόλο του Θεού Πατρός και του Νίνου ή Νινία,  γιου τους με τη Σεμιράμιδα ενώ το ότι εκείνη κρατά το κλάδο της ελιάς ήταν σύμβολο του απογόνου που παράγεται μέσω «παρθενογένεσης» ή και της δημιουργίας ως «συνέχειας»  εκ του ιδίου δέντρου ζωής.

Οι Βαβυλώνιοι πραγματοποιούν τις ιεροτελεστίες τους την άνοιξη για να γιορτάσουν τον θάνατο και την ανάσταση. Ο σύζυγος της Σεμιράμιδος φορά στο κεφάλι του το σύμβολο του ψαριού στο κεφάλι του όπως σήμερα φοράει μήτρα και ο Πάπας σε υπενθύμιση της δύναμης και της εξουσίας του Νεμρώδ

Ο Nimrod/Νεμρώδ όμως θεωρείτε όμως και ως ο πιο διάσημος γίγας κυνηγός στην ιστορία και ταυτίζετε επίσης με τον Eannus, ο θεός με τα δύο πρόσωπα, ο οποίος ήταν γνωστός αργότερα στους Ρωμαίους, ως ο Ιανός/Κρονος/Χρόνος. Ένας από τους αδελφούς Anunnaki, θεός "Enki  το φίδι, ήταν επίσης γνωστός ως Ea.

Ο  δικέφαλος αετός με τα δυο κεφάλια αριστερά και δεξιά, ανατολικά και δυτικά λέγετε ότι αποτελεί το σύμβολο της Νεμρώδ στον ρόλο του Eannus /Ιανού /Κρόνου /Χρόνου. Ο Ιανός έχει ειπωθεί ότι κρατά τα κλειδιά για τις πόρτες του ουρανού και ήταν ο μοναδικός ενδιάμεσος μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας

Σε προηγούμενα κείμενα είδαμε την σύνδεση της Σεμιράμιδος συζύγου Νεμβρώδ/Nimrod με την Ιωνά ή το Σημείον ΙΩΝΑΣ  και πως το  σημείον της περιστεράς στο κείμενο της Σεμιράμιδος ή του  Πνεύματος του Ναού στα κείμενα του Λουκιανού …  μεταβάλλετε σε  ΣΗΜΕΙΟΝ ΙΩΝΑΣ  και σε προφητεία για τον Ιησού Χριστό και ότι  μετά την τριήμερον  θανή  προφητεύετε η   Ανάστασή του !!!

'Όπως στα κείμενα με την σωτηρία του Δευκαλίωνα από τον Κατακλυσμό, την αναβίωση της φύσης και των καρπών, γίνετε και  η σύγκριση με τον Δία και την εκ μηρού νέα γέννηση του Διονύσου, όμοια και στα κείμενα πλέον των Θεολόγων συντελείτε  πλήρης αντιγραφή και προφητεύετε εκ του παθήματος του  ΙΩΝΑ η  ΑΝΑΣΤΑΣΗ  του Χριστού και μάλιστα ο ίδιος ο ΙΩΝΑ αποτελεί και τον τύπο του ΑΙΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΝΤΟΣ εις τον ΑΙΩΝΑ και εις τους ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ !!!

Όμως η ιστορία του Ιωνά δεν είναι τίποτα άλλο από μια "κακογραμμένη" αντιγραφή κι ενός άλλου ελληνικότατου μύθου του Μύθου του ΑΡ-ΙΩΝΑ του Κιθαρωδού ...

Όλα αυτά ως μια μικρή σύνοψη των συμπερασμάτων που ήδη έχουν δοθεί με λεπτομερέστατο τρόπο και με αντίστοιχα κείμενα σε όλες τις προηγούμενες αναγραφές των κειμένων μου …

Το θέμα της Περιστεράς επίκαιρο σήμερα καθώς επίκειται από στιγμή σε στιγμή μια επίθεση στην Συρία. Στην αρχαία Ασσύρια δηλαδή, μέρος της οποίας αποτελεί σημερινή Συρία Την Ασσυρία που παίρνει τ΄ονομα της από τον Ασσούρ. Το όνομα Ασσούρ είναι Ακκαδικό και μεταφράζεται στην πανάρχαια Σημιτική γλώσσα "άξονας του ουρανού" γι 'αυτό παριστάνεται πάντοτε πάνω στον ηλιακό δίσκο.

Ήδη άρχισαν να μιλάνε για ενεργοποίηση στην  Ελλάδος του σχεδίου ασφαλούς μεταφοράς Ελλήνων πολιτών από τη Συρία (Σχέδιο «Κόσμος»), καθώς και η διαχείριση του κύματος προσφύγων από τη Συρία που ενδεχομένως εισέλθει στην Ελλάδα (Σχέδιο «Ιώνη»).

Όλα συζητήθηκαν κατά την ευρεία σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, υπό την προεδρία του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Μ. Κωσταράκου, με τη συμμετοχή των γγ των εμπλεκομένων υπουργείων και επικεφαλής φορέων. (

Μπορείτε να δείτε και μονοι σας  τη σύνδεση του Ιωνά, του σημείου Ιωνάς με την Σεμιράμιδα και τον κλάδο ελαίας που φέρει καθώς και τις σύνδεσεις με την Βαβυλώνα-Νινος-Νινευή πόλη

Και η Βαβυλώνα και η Νινος πόλη θα ρωτήσετε και όλα τα παραπάνω που εμπλέκονται … όλα με την σειρά τους…