Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται ὑψίστου πονοῦντος ἢ περιστερά.

Στον σύζυγο της Σεμιράμιδος Nimrud/Νεμρωδ δόθηκε ο τίτλος Βάαλ (του Κυρίου) και η Σεμίραμιδα ήταν η Baalti όπως λέμε σήμερα η Κυρία μου ή Δέσποινά μου  (My Lady). Η λατινική ονομασία για το «Κυρία μου» είναι Mea Domina η οποία με τη μορφή των αλλοιωμένων Ιταλικών έγινε Madonna. Ο Nimrud/Νεμρώδ είχε εκπροσωπηθεί στο διπλό ρόλο του Θεού Πατρός και του Νινου, γιου τους με τη Σεμιράμιδα ενώ το ότι εκεινη κρατά το κλάδο της ελιάς ήταν σύμβολο του απογόνου που παράγεται μέσω «παρθενογένεσης» ή και της δημιουργίας ως «συνέχειας»  εκ του ιδίου δέντρου ζωής. Ο Nίνος ήταν επίσης γνωστός ως Tammuz/Θαμμούζ/Αδωνης ως θνήσκων θεός που παρα πολλά έχουν ήδη αναλυθεί στο  Ἀδώνι' ἄγομεν 

Οπου μετά από τρείς μέρες ανασταίνονταν και το σώμα του ειχε εξαφανιστεί.

Το γνωστό θέμα των θνησκόντων θεών που μεταφέρετε και στην Τριάδα Οσιρι-Ισιδος και Ωρου, στην μυθολογία των Αιγυπτίων καθώς και σε ανάλογε Αγιες Τριάδες στην Ινδία, Κίνα, και αλλού. 

Οι Βαβυλώνιοι πραγματοποιούν τις ιεροτελεστίες τους την άνοιξη για να γιορτάσουν τον θάνατο και την ανάσταση. Ο σύζυγος της Σεμιράμιδος φορά στο κεφάλι του το σύμβολο του ψαριού στο κεφάλι του όπως σήμερα φοράει μήτρα και ο Πάπας σε υπενθύμιση της δύναμης και της εξουσίας του Νεμρώδ. Στον Ρωμαιοκαθολικισμό η αποτύπωση ακόμα και των πιο απλών συμβόλων της Βαβυλώνας, έχει παραμείνει σχεδόν ατόφια, χωρίς μεγάλες αλλαγές.

Στον Ναό του Αγιου Πέτρου στο Βατικανό  είδαμε  ότι  είχε μεταφερθεί ο μαύρος λίθος, που σύμφωνα με μια προφητεία θα έσωζε τη Ρώμη, μόνο άμα έφερναν στην πόλη την λατρεία της μεγάλης μητέρας του όρους Ίδη. Και ο Ατταλος, ο πρώτος βασιλιά της Περγάμου ήταν αυτός που  του επετράπη να μεταφέρει στην Ρώμη, τόσο το άγαλμα, όσο και τον μαύρο μετεωρίτη, σύμβολο της Κυβέλης/Ρέας

Υπήρξε ο μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης του αρχαίου κόσμου, ένα τεράστιο αντικείμενο ύψους 16 πόδια και βάρους πολλούς εκατοντάδες τόνους και λατρευόταν ως το Simulacrum (Ομοίωμα)  της Κυβέλης (βλέπε κειμενο για τη Μητέρα Ρέα Κυβέλη)

Ηταν γνωστή και ως Kubaba, το οποίο προέρχεται από το κυβικό σχήμα του μαύρου μετεωρίτη. Απεικονιζόταν είπαμε,  συνήθως καθισμένη σε θρόνο ή άρμα με 2 λεοπαρδάλεις ή 2 λιοντάρια αριστερά και δεξιά. Στο κεφάλι της φορούσε στέμμα που παρίστανε πύργους

Για 13 χρόνια απο το 204 π.Χ. μέχρι το 191 π.Χ. έχτισαν στο Vatican Hill (στον λόφο που είναι χτισμένο σήμερα το Βατικανό) λόγω της γεωγραφικής σχέσης του με τον λόφο του Καπιτωλίου, στο κέντρο της Ρώμης εναν τεράστιο ναό μήκους 200 ποδιών προς τιμήν της Μagna Mater,οπως την ονόμαζαν οι Ρωμαίοι, της ιερής προστάτιδας της πόλης.

Την εποχή του πάπα Βιγιλίου (537 -555), ο ναός της Κυβέλης (Phrygianum ), μετονομάστηκε σε Αγιο Πέτρο. Το 1505 κατεδαφίστηκε εντελώς κάτω απο τις οδηγίες του Πάπα Ιούλιου Β', όπου χτίστηκε στην θέση του η Βασιλική του Άγιου Πέτρου.

Ο ναός της  Κυβέλη –μαύρου λίθου έδωσε την θέση της στον ναό Βασιλική του  Άγιο Πέτρου/ Πέτρα. Mπορείτε να συνδέσετε και το παρακάτω κειμενο του Ευαγγελίου :

 « Και αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτόν...Και εγώ δε σοι λέγω ότι συ είσαι Πέτρος, και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου, και πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ' αυτής. Και θέλω σοι δώσει τα κλειδία της βασιλείας των ουρανών, και ο, τι εάν δέσης επί της γης, θέλει είσθαι δεδεμένον εν τοις ουρανοίς, και ο, τι εάν λύσης επί της γης, θέλει είσθαι λελυμένον εν τοις ουρανοίς.»,  Ματθαίος 16:16-19

Στον συγκεκριμένο ναό του Αγίου Πέτρου, βρίσκετε, έτσι δηλώνετε τουλάχιστον, ότι υπάρχει κι ένα ιερό λείψανο. Βέβαια δηλώνουν οι επιστήμονες έπειτα από σχετική έρευνα γύρω στο 1968,  ότι η  ηλικία του λειψάνου, δεν μπορεί ναι είναι μεγαλύτερη και να αντιστοιχεί πέραν του 9^ο αιώνα. Αλλά το πιο σημαντικό, σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, είναι ότι είναι διακοσμημένο από δώδεκα πλάκες που απεικονίζουν τις δώδεκα άθλους του Ηρακλή.  Ταυτίζουν τον Νεμρώδ με τον Ελληνικό Ηρακλή και πιστεύουν ότι ο Νεμρωδ είναι ο Ελληνας Ηρακλης. Η Σεμίραμις όμως εικάζετε ότι έζησε πάνω απο 45 χρόνια μετά το θανατο του Νεμρώδ !!!

Απο το 1825, επι  Πάπα Λέοντα ΧΙΙ επιτρέπεται η παραγωγή ενός ιωβηλαίου μετάλλιο και σ’ αυτό απεικονίζεται μια γυναίκα σε στάση που ήταν κραυγαλέα ο συμβολισμός της βασίλισσας Σεμίραμιδος.

Είχε ένα σταυρό στο χέρι της αριστεράς, μια κούπα στο δεξί και στο κεφάλι της ήταν επτά ακτινες στο ακτινωτό στέμμα, όπως ακριβώς και  στο Άγαλμα της Ελευθερίας,  λεγετε ότι είναι μια άλλη παράσταση της Σεμιράμιδος η οποία δόθηκε στη Νέα Υόρκη από τους Γάλλική αντιπροσωπεία.

 Άρα καταλαβαίνουμε πολύ απλά πως πραγματοποιήθηκε  η αντικατάσταση σιγά σιγά  της Σεμιράμιδος  και της λατρείας της μέσω του ανδροκρατούμενου ιερατείου και της λατρείας της απο τον σύζυγο της καθώς και η ταυτισή του με το Κλέος της  Ηρας (ΗραΚλεα) .

Ο Nimrod/Νεμρώδ όμως θεωρείτε όμως και ως ο πιο διάσημος κυνηγός στην ιστορία και ταυτίζετε επίσης με τον Eannus, ο θεός με τα δύο πρόσωπα, ο οποίος ήταν γνωστός αργότερα στους Ρωμαίους, ως ο Ιανός/Κρονος/Χρόνος. Ένας από τους αδελφούς Anunnaki, θεός "Enki  το φίδι, ήταν επίσης γνωστός ως Ea.

Ο  δικέφαλος αετός με τα δυο κεφάλια αριστερά και δεξιά, ανατολικά και δυτικά λέγετε ότι αποτελεί το σύμβολο της Νεμρώδ στον ρόλο του Eannus/Ιανού/Κρόνου/Χρόνου.Ο Ιανός εχει ειπωθεί ότι κρατά τα κλειδιά για τις πόρτες του ουρανού και ήταν ο μοναδικός ενδιάμεσος μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας

Σε αστρολογικό επίπεδο ταυτίζετε με τον Ωρ-Iωνα τον μεγάλο κυνηγό. 

Και θα μου πειτε που κολλάνε, όλα τα παραπάνω με τον σύζυγο της Σεμιράμιδος, της ορείας περιστεράς, με τον Νεμρώδ/Ιανό/Χρόνο  και τα περιστέρια με τα ψάρια και τις ψαροκεφαλές και τις ψαροουρές !!!
 

ο/η ΙΩΝΑΣ  όπως λεμε Δευ -καλ- ΙΩΝΑΣ όπως λεμε  ΙΩΝ-ΑΣ ή  Ωρ-ΙΩΝΑΣ ή  ΙΑΝΩΣ (αναγραμματισμός του ΙΩΝΑ) ειπαμε οτι σημαίνει την Περιστερά...

όπου ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ = 801 = Α+Ω 


όμως στην Αποκάλυψη βλέπουμε τα παρακάτω :

Στο 21/κα΄ 5-8, λέει αυτός που καθόταν στο θρόνο, μεταξύ άλλων τα εξής: "Και είπεν ο καθήμενος επί τω θρόνω: Ιδού καινά ποιώ πάντα. Και λέγει: Γράψον, ότι ούτοι οι λόγοι πιστοί και αληθινοί εισιν. Και είπέν μοι: Γέγοναν. Εγώ το Άλφα και το Ω, η αρχή και το τέλος. Εγώ τω διψώντι δώσω εκ τής πηγής τού ύδατος τής ζωής δωρεάν. Ο νικών κληρονομήσει ταύτα, και έσομαι αυτώ Θεός και αυτός έσται μοι υιός".

ή σε άλλη μετάφραση :

Εγω εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ. 

Είναι εμφανές ότι εδώ μιλάει στον Ιωάννη ο Θεός. Αυτός είναι που κάθεται στο θρόνο. Θυμηθήτε ότι Αυτός είναι που αποκαλεί τον εαυτό Του: "Α και Ω, αρχή και τέλος". Και αυτός είναι που θα δώσει από την "πηγή τού ύδατος" σε όποιον νικήσει...

Η Περιστερά, η Σεμιράμιδα, ο Ναός της Ηρας και το ΣΗΜΗΙΟΝ και η ιστορία με τον κατακλυσμό και τον Δευκαλ-Ιωνα καθώς και τον Αρ-Ιωνα, να τον παρουσιάζουν ως δική τους ιστορία, ως ιστορία του Προφήτη ΙΩΝΑ και με κεντρικό θέμα την κατάποση του απο το κήτος και ο/η ΙΩΝΑΣ = Περιστερά- Προφήτης που προφητεύει πριν απο αιώνες για τον Χριστό.

Ιωνάς ( Εβραϊκά : יוֹנָה, Σύγχρονη Yona Tiberian Yona περιστέρι  αραβικά : يونس, Yunus ή يونان,Yunan  Ελληνικά / Λατινικά : Ίωνας) είναι το όνομα που δόθηκε στην εβραϊκή Βίβλο ( Tanakh / Παλαιά Διαθήκη ) σε ένα προφήτης του βόρειου βασίλειο του Ισραήλ σε περίπου τον 8ο αιώνα π.Χ., ο επώνυμος κεντρικός χαρακτήρας στο βιβλίο του Ιωνά , διάσημο για την ύπαρξη του να τον καταπιεί ένα ψάρι ή μια φάλαινα, ανάλογα με τη μετάφραση. Η βιβλική ιστορία του Ιωνά επαναλαμβάνεται στο Κοράνι .

Ολόκληρο η ιστορία του Ιωνά όπως αναφέρετε την Παλαιά Διαθήκη την  βρίσκετε εδώ

Vitae Prophetarum, De prophetarum vita et obitu (recensio scholiis Hesychii aliorumque patrum in prophetas adjecta)
Page 100, line 4

 εʹ. Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται ὑψίστου πονοῦντος ἢ περιστερά.

Ἰωνᾶς ἦν ἐκ γῆς Καριαθὲμ πλησίον Ἀζώτου πόλεως Ἑλλή-

νων κατὰ θάλασσαν· καὶ ἐκβρασθεὶς ἐκ τοῦ κήτους,

Gregorius Nyssenus Theol., De tridui inter mortem et resurrectionem domini nostri Jesu Christi spatio (vulgo In Christi resurrectionem orati
Volume 9, page 290, line 22

Ὥσπερ Ἰωνᾶς ἦν ἐν τῇ  
κοιλίᾳ τοῦ κήτους, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς κατὰ τὸ τριήμερον τοῦ χρόνου διάστημα, πρὸς δὲ τὸν λῃστὴν ὅτι Σήμερον μετ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ, πρὸς δὲ τὸν πατέρα ὅτι Εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentarius in Isaiam
Book 1, section 44, line 14

oμοίως "ἐκ βάθους" ἦν «σημεῖον Ἰωνᾶς» «ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους» προϊὼν καὶ Νινευίταις ἀλλοφύλοις ἀνδράσιν κηρύττων.

παραπάνω βλέπετε και εξωφυλλο βιβλίου που προσπαθεί ν΄απεικονίσει τον Ιωνά με "κλεμμένη" εικονογράφηση απο Ελληνικό αγγείο !!!

Και το σημείον της περιστεράς στο κείμενο της Σεμιράμιδος ή του  Πνεύματος του Ναού στα κειμενα του Λουκιανού …  μεταβάλλετε σε  ΣΗΜΕΙΟΝ ΙΩΝΑΣ  και σε προφητεία για τον Ιησού Χριστό και ότι  μετα την τριήμερον  θανή  προφητεύετε η   Ανάστασή του !!!

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Generalis elementaria introductio (= Eclogae propheticae) Page 94, line 15

8Ψ. Ἀπὸ τοῦ ἰωνᾶ.

Ὡς ἡ περὶ τὸν Ἰωνᾶν οἰκονομία τὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν

 ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν σημαίνει.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Generalis elementaria introductio (= Eclogae propheticae)
Page 108, line 3

                           Εἰ δ' ὅλως ἐπὶ τὸν τοῦ Θεοῦ
Λόγον τὰ κατὰ τοὺς τόπους ἀναφέροι, τὸ ἑξῆς ἂν εἴη
μὴ μόνα ἅπερ ἐξεθέμεθα ῥητὰ εἰς αὐτὸν ἐκλαμ-
βάνειν, ἀλλὰ καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ περικοπῇ ὑπὸ τοῦ
Ἰὼβ λεγόμενα· καὶ γὰρ καὶ τὸ μέγα κῆτος μόνος
αὐτὸς ἐχειρώσατο, λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου,  
καὶ τὸν μέγαν ὡς ἀληθῶς δράκοντα τὸν διάβολον
καταργήσας, ὃς πάλαι μὲν τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς
κατέπινεν ἰσχύσας, δίκην τοῦ τὸν Ἰωνᾶν καταπεπω-
κότος κήτους, χειρωθεὶς δ' ὕστερον ὑπὸ τοῦ κατα-
παλαίσαντος αὐτὸν, προήγαγεν αὖθις οὓς πάλαι κα-
ταπεπώκει, ὁμοίως τῷ τὸν Ἰωνᾶν σῶον ἀποδεδωκότι
θηρίῳ· πληρουμένης ἐν τούτῳ προφητείας φασκού-
σης, Κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας, καὶ πάλιν ἀφεῖλεν ὁ
Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου· ὃ καὶ λέγο-
μεν διὰ τὸν τὸ λεγόμενον ἐνταῦθα μέγα κῆτος χειρω-
σάμενον Σωτῆρα καὶ Κύριον ἡμῶν.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentaria in Psalmos
Volume 23, page 728, line 10

                                         Ὥσπερ γὰρ
ἐγένετο Ἰωνᾶς ὁ προφήτης ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους
τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται καὶ ὁ
Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέ-
ρας καὶ τρεῖς νύκτας.

Epiphanius Scr. Eccl., Tractatus de numerorum mysteriis [Sp.]
Volume 43, page 512, line 45

                   Τρισὶν ὁ Κύριος κατηράσατο·

 τῇ συκῇ· Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα·
τῇ Συναγωγῇ· Λίθος ἐπὶ λίθον οὐ μὴ μένει·

 τῷ Ἰούδᾳ· Οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ, δι' οὗ ὁ Υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι.
Τρεῖς ἡμέρας, καὶ τρεῖς νύκτας Ἰωνᾶς εἰς τὴν κοι-
λίαν τοῦ κήτους πεποίηκε.

Epiphanius Scr. Eccl., De prophetarum vita et obitu (recensio prior) [Sp.]
Page 20, line 7

                                                             Οὗτος
μετὰ τὸν Ἰωνᾶν τέρας ἔδωκεν ἐπὶ Νινευΐ, ὅτι ὑπὸ ὑδάτων
γλυκέων καὶ πυρὸς ἐπιγείου ἀπολεῖται, ὃ καὶ γέγονεν.

Didymus Caecus Scr. Eccl., In Genesim
Codex page 185, line 8

           Ἔτι γὰρ ἡμερῶν ἑπτὰ ἐπάγω ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν
τε[σσεράκοντ]α̣ ἡμέρας καὶ τεσσερ[ά]κοντα νύκτας· καὶ
ἐξαλείψω [πᾶσαν τὴ]ν ἀν[άς]τασιν, ἣν ἐποίησα ἀπὸ προς-
ώπου τῆς γῆς.
 Καὶ [τοῦ]το φιλανθρωπίᾳ Θεοῦ προείρηται ἐπὶ διορ-
θώσε̣[ι ... .]ον τ[ῷ] ἀκούσεσθαι περὶ τοῦ μετὰ ἑπτὰ
ἡμέρας ἔσες[θαι κα]τακλυσμόν, καθὰ καὶ ἐν τοῖς φθάσασιν
παρεθέμεθ[α τὸ κατὰ] τὸν Ἰωνᾶν κήρυγμα, ὃ καὶ αὐτὸ  
ἐπὶ μετανοίᾳ γέγονεν [τῶν Νι]νευειτῶν, καθὼς καὶ συμβέ-
βηκεν.

Constitutiones Apostolorum, Constitutiones apostolorum (fort. compilatore Juliano Ariano) Book 5, chapter 7, line 60

                                    Ὁ τὸν Ἰωνᾶν διὰ τριῶν
ἡμερῶν ζῶντα καὶ ἀπαθῆ ἐξαγαγὼν ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ
κήτους καὶ τοὺς τρεῖς παῖδας ἐκ καμίνου Βαβυλωνίας καὶ
τὸν Δανιὴλ ἐκ στόματος λεόντων, οὐκ ἀπορήσει δυνάμεως
καὶ ἡμᾶς ἀνεγεῖραι. 

Athanasius Theol., Orationes tres contra Arianos
Volume 26, page 369, line 29

Καὶ τοῦτο πάλιν παρ' αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος ἔστι
μαθεῖν λέγοντος· Καθὼς γὰρ ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοι-
λίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας,
οὕτως ἔσται καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρ-
δίᾳ τῆς γῆς. Οὔτε δὲ Ἰωνᾶς ἦν ὥσπερ ὁ Σωτὴρ,
οὔτε Ἰωνᾶς εἰς τὸν ᾅδην κατῆλθεν· οὔτε τὸ κῆτος ἦν
ὁ ᾅδης· ἀλλ' οὐδὲ καταποθεὶς ὁ Ἰωνᾶς, ἀνήγαγε τοὺς
προκαταποθέντας ὑπὸ τοῦ κήτους, ἀλλὰ μόνος
προσταχθέντος τοῦ κήτους ἐξῆλθεν.

'Οπως στα κείμενα με την σωτηρία του Δευκαλίωνα απο τον Κατακλυσμό, την αναβίωση της φύσης και των καρπών, γίνετε και  η συγκριση με τον Δία και την εκ μηρού νέα γέννηση του Διονύσου, όμοια και στα κειμενα πλέον των Θεολόγων συντελείτε  πλήρης αντιγραφή και προφητεύετε εκ του παθήματος του  ΙΩΝΑ η  ΑΝΑΣΤΑΣΗ  του Χριστού και αι μάλιστα ο ίδιος ο ΙΩΝΑ αποτελεί και τον τύπο του ΑΙΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΝΤΟΣ εις τον ΑΙΩΝΑ και εις τους ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ !!!

Epiphanius Scr. Eccl., Homilia in divini corporis sepulturam [Sp.]
Volume 43, page 453, line 10

                                              Ἐκεῖ ἐν τῷ
κοσμοδόχῳ κήτει τοῦ ᾅδου κεῖται εἰς τύπον Ἰωνᾶς
Χριστοῦ τοῦ αἰωνίου καὶ προαιωνίου Ἰωνᾶ τοῦ ζῶν-
τος εἰς αἰῶνα, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων [καὶ
ἐπ' αἰῶνα]. 

Ομως η ιστορία του Ιωνά δεν ειναι τιποτα άλλο απο μια "κακογραμμένη" αντιγραφή κι ενός αλλου ελληνικότατου μύθου του Μύθου του ΑΡ-ΙΩΝΑ του Κιθαρωδού ...

Συνεχίζετε...

Επὶ Δευκαλίωνος γενόμενον κατακλυσμὸν...

Στο τελευταίο κείμενο ειδαμε ότι οι ονομασίες των περιστεριών είναι κατά τον Αριστοτέλη : ‘περιστερά, οἰνάς, φάψ, φάσσα, τρυγών. ¨Όμως υπάρχει ακόμα μια ερμηνεία που δίδετε στα περιστέρια και ειδικά στα ταχυδρομικά περιστέρια…

Ποια είναι αυτή ;

ο/η ΙΩΝΑΣ  όπως λεμε Δευ -καλ- ίωνας όπως λεμε  ΙΩΝ-ΑΣ ή ΙΑΝΩΣ (αναγραμματισμός του ΙΩΝΑ)

ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑΣ όπου ΔΕΥ-ΚΑΛ-ΙΩΝ  = ΔΕΥ (ο Δευκής = ο παλιός  ή ο δευκός δηλ. ο γλευκός = ο μούστος, το νέο κρασί, ή γλύκα και η γλυκάδα και η γλυκύτητα) όπου μπορεί να προέρχετε και από το δευ- (δεύτερος) + ΚΑΛ-λιων (Καλλιον= ο ωραιότερος, ο ομορφότερος και ο πιο καλός).  + ΙΩΝ = ΙΩΝΑΣ όμως είναι και ο κάτοικος της χώρας της ΙΩΝΙΑΣ δηλαδή μεταξύ Καρίας και Αιολίδος.

Δηλαδή κάποιος που κρατά από παλιά και είναι ο ωραιότερος, ο ομορφότερος ή ο καλύτερος. ‘Η αυτός που εχει νέα «μαγιά» ως νέο κρασί και είναι καλύτερος, γλυκυτερος κλπ και προέρχετε από την Ελλάδα την Ιωνία.

Ακόμα και σήμερα τους Ελληνες τους αποκαλούν ΓΙΟΥΝΑΝ οι «γείτονες» δηλαδή ΙΩΝΕΣ

Ιωνάς λοιπόν και η Περιστερά. Αν αναλύσετε την παραπάνω λέξη ακόμα και ως περιστερά με το ονομα ΙΩΝ , ο μύθος του Δευκαλίωνα σωζετε ακόμα και μέσα στο ίδιο του το όνομα…

Epiphanius Scr. Eccl., Nomina apostolorum [Sp.]
Line 20
                                                    Σίμωνα καὶ Ἰούδα,
Ἰωσὴ τὸν ἀδελφόν, Ματθαῖος λέγει αὐτοὺς καλεῖσθαι τελῶνας,
Λουκᾶς δὲ καὶ Λευῒν κεκλῆσθαι τελῶνα. Ἰωνᾶς δὲ ἑρμηνεύεται περιστερά.

Vitae Prophetarum, De prophetarum vita et obitu (recensio scholiis Hesychii aliorumque patrum in prophetas adjecta)
Page 100, line 4

Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται ὑψίστου πονοῦντος ἢ περιστερά.

IΩΝΑΣ : (εβραϊκή λέξη) = το αγγελιοφόρο περιστέρι, ο απεσταλμένος του Θεού

Το Ιωνάς δεν είναι εβραική λέξη ακομα κι αν το γράφουν σε ελληνικές ιστοσελίδες, για να ερμηνεύσουν βιβλικούς μύθους.

Είναι ελληνικότατη λέξη το ΙΩΝΑΣ. Και δεν αλλάζει κάτι αν του αλλάξουμε τον τόνο όπως λέμε τον ΙΩΝΑΘΗ -Ιωάννη- Γιάννη- Γιαννάκη… !!!

Suda, Lexicon
Alphabetic letter iota, entry 491, line 1

<Ἰώ, κλάετ'> ὀβολοστάται, αὐτοί τε καί τ' ἀρχαῖα καὶ τόκοι τόκων.

οὐδὲν γάρ με φλαῦρον ἐργάσεσθ' ἔτι. οἷος ἐμοὶ τρέφεται τοῖσδ' ἐνὶ

δώμασι παῖς, ἀμφήκει γλώττῃ λάμπων, πρόβολος ἐμός, σωτὴρ δόμοις,

ἐχθροῖς βλάβη, λυσανίας πατρῴων μεγάλων κακῶν.

<Ἰώμενος:> θεραπεύων.

<Ἴων,> Χῖος, τραγικὸς καὶ λυρικὸς καὶ φιλόσοφος, υἱὸς Ὀρθομένους,

ἐπίκλησιν δὲ Ξούθου. ἤρξατο δὲ τὰς τραγῳδίας διδάσκειν ἐπὶ τῆς πβʹ

ὀλυμπιάδος. δράματα δὲ αὐτοῦ ιβʹ, οἱ δὲ λʹ, ἄλλοι δὲ μʹ φασιν.

οὗτος ἔγραψε περὶ μετεώρων, καὶ συνθέτους λόγους. ὃν παίζων

Ἀριστοφάνης ὁ κωμικὸς Ἀοῖόν φησι. οὗτος τραγῳδίαν νικήσας Ἀθήνη-

σιν ἑκάστῳ τῶν Ἀθηναίων ἔδωκε Χῖον κεράμιον.

<Ἰῶν:> βελῶν. <Ἰὼν> δὲ ὀξυτόνως ἀντὶ τοῦ πορευθείς.

<Ἴων,> τραγῳδίας ποιητής· Χῖος τὸ γένος.

<Ἰωνάθης:> ὄνομα κύριον.

<Ἰωνᾶς:> ὄνομα κύριον.

<Ἴωνες:> Ἀσιῶται καὶ Ἀττικοὶ Ἀθηναῖοι. διὰ τοῦ ω μεγά-

λου. εἴης ἐν μακάρεσσιν, Ἀνάκρεον, εὖχος Ἰώνων.

<Ἰωνιά:> ὁ λειμὼν τῶν ἴων. ὥσπερ ῥοδωνιά, ὁ τῶν ῥόδων,

καὶ κρινωνιά, ὁ τῶν κρίνων.

<Ἰωνία:> χώρα. καὶ Ἰωνίας πόλεις ιβʹ, ἃς ἐνοικίζει Νηλεὺς ὁ

Κόδρου. εἰσὶ δὲ Ἔφεσος Ἀνδρόκλου, Μίλητος, Μυοῦς, Πριήνη, Κολο-

φῶν, Τέως, Λέβεδος, Ἐρυθραί, Φώκαια, Κλαζομεναί, Χῖος, Σάμος.

ταύτας Δαρεῖος ἐπὶ Σκύθας ἰὼν αὐτοῖς φύλαξιν ἐπὶ τοῦ Ἴστρου

ἐχρήσατο, ἐκτομίας δὲ αὐτῶν τοὺς εὐγενεστάτους ἐποίει καὶ παλλακὰς

τὰς θυγατέρας.

<Ἰωνικός:> Ἑλληνικός, Ἀθηναῖος, ἀρχαῖος. καὶ <Ἰωνικῶς,>  

ἀντὶ τοῦ ἁβρῶς. ἐμιτροφόρουν τε καὶ διεκίνουν Ἰωνικῶς. Ἀριστοφάνης

ἐν Θεσμοφοριαζούσαις.

<Ἰωνίς:> χώρα.

Όπως Ελληνικές είναι και:  η τραγωδία του Ευρυπίδη  Ιων, και ο Διάλογος του  Πλάτωνα Ιων  καθως και ο Ιων ο Ποιητής της αρχαιότητας, και ο τραγικός και λυρικός φιλόσοφος  κλπ.

Etymologicum Magnum, Etymologicum magnum
Kallierges page 519, line 15

<Ἴωνες>, τινὲς τοὺς τὴν Ἀσίαν οἰκοῦντες, ἀπὸ Ἴωνος τοῦ

 Ἀπόλλωνος ὀνομασμένοι. καὶ Ἴωνες οἱ Ἀττικοὶ, ἤτοι

 Ἀθηναῖοι, ἀπὸ Ἴωνος τοῦ Ξούθου.

<Ἰωάννης>, ἰὼν ἄνωθεν, ἢ χάρις θεοῦ, ἢ ὑπήκοος κυρίῳ.

<Ἰωνᾶς>, τὸ ω διάτι; πᾶν ὄνομα, Ἑλληνικόν τε καὶ βάρ-

 βαρον ἀπὸ τῆς ιω συλλαβῆς ἀρχόμενον, τὴν πρώτην

 συλλαβὴν διὰ τοῦ ι ἔχει, τὴν δὲ μετὰ ταύτης διὰ

 τοῦ ω. πλὴν τοῦ Ἰορδάνης καὶ Ἰόππη, καὶ Ἰοκάστη,

 καὶ Ἰόλαος. τοῦ Ἰωνᾶ ὁ κανὼν, τὰ εἰς ας περισπώ-

 μενα, ἀποβολῇ τοῦ σ κλίνεται.

Παρακάτω κείμενα για περισσότερες λεπτομέρειες για τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα

Plutarchus Biogr., Phil., De sollertia animalium (959a-985c)
Stephanus page 968, section F, line 4

 Ἐνταῦθα τοῦ λόγου γεγονὼς οὐ δοκῶ μοι παρήσειν

δι' ὁμοιότητα τὸ τῆς ἀλώπεκος. οἱ μὲν οὖν μυθολόγοι τῷ

Δευκαλίωνί φασι περιστερὰν ἐκ τῆς λάρνακος ἀφιεμένην  

δήλωμα γενέσθαι χειμῶνος μὲν εἴσω πάλιν ἐνδυομένην,

εὐδίας δ' ἀποπτᾶσαν· οἱ δὲ Θρᾷκες ἔτι νῦν, ὅταν παγέντα

διαβαίνειν ποταμὸν ἐπιχειρῶσιν, ἀλώπεκα ποιοῦνται γνώ-

μονα τῆς τοῦ πάγου στερρότητος·

Όπως και το γεγονός της επιστροφής της περιστεράς στην λάρνακα του Δευκαλίωνα δήλωνει τον χειμώνα και το κρύο !!! Όπως και οι Θράκες χρησιμοποιούσαν την αλεπού για να διαβουν ποταμούς ως γνώμονα, ή σημάδι για την στερεότητα του πάγου.

Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 19, chapter 53, section 4, line 1

                          μετὰ γὰρ τὸν ἐπὶ Δευκαλίωνος
κατακλυσμὸν Κάδμου κτίσαντος τὴν ἀπ' αὐτοῦ προς-
αγορευθεῖσαν Καδμείαν συνῆλθεν ἐπ' αὐτὴν λαὸς ὃν
τινὲς μὲν Σπαρτὸν προσηγόρευσαν διὰ τὸ πανταχόθεν
συναχθῆναι, τινὲς δὲ Θηβαγενῆ διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν ἐκ
τῆς προειρημένης πόλεως ὄντα διὰ τὸν κατακλυσμὸν
ἐκπεσεῖν καὶ διασπαρῆναι.

Η δημιουργία του Κάδμου μετα τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα και των Σπαρτών… 

τι σύμπτωση με το Φυτουργείο και τον Παραδεισο της Σεμιράμιδος !!!

Flavius Arrianus Hist., Phil., Bithynicorum fragmenta
Fragment 32, line 17

Eustath. ad Iliad. XX 214, p. 1204, 51.

Περὶ δὲ Δαρδάνου φασὶν οἱ παλαιοὶ ὅτι ἐν τῷ κατακλυσμῷ τῷ κατὰ  
τὸν Δευκαλίωνα ἐκ τῆς Σαμοθρᾴκης ἀσκὸν ἢ σχεδίαν
μετὰ δερμάτων σκευάσας, καθὰ καὶ τῷ Λυκόφρονι (73)
δοκεῖ, καὶ ὑποδὺς καὶ τοῖς ὕδασιν ἑαυτὸν ἐπιδοὺς προς-
οκείλας τε τῇ Τροίᾳ, μετὰ τὸ ἀναξηρανθῆναι τὸ ὕδωρ
τὴν Δαρδανίαν ἔκτισεν ὑψηλοτέραν κειμένην τῆς ὕστε-
ρον Ἰλίου φόβῳ τῆς ἐξ ὑετῶν κατακλύσεως, ἧς αὐτὸς
ἐπειράθη.

Για τα όσα συνέβησαν κατά τον κατακλυσμόν του Δαρδάνου ισχυρίζονται οι παλαιοί ότι και κατά τον Δευκαλίωνα εκ της Σαμοθράκης ασκόν ή σχεδίαν μαζι με δέρματα κατασκεύασε, σύμφωνα με τον Λυκοφρονα  και και βρήκε καταφύγιο κάτω από τα ύδατα και παρεδωσε τον εαυτό του και προσάραξε στην Τροία. Μετα την αποξήρανση του ύδατος την Δαρδανία έκτισε υψηλότερη,-  την τοίχισε δηλαδή - καθώς βρισκόταν κοντά στο Ιλιον και λογω του φοβου εκ της κατακλύσεων των υδάτων στις οποίες ο  ιδιος ειχε δοκιμασθεί

Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 3, chapter 62, section 10, line 3

                                             δὶς δ'
αὐτοῦ τὴν γένεσιν ἐκ Διὸς παραδεδόσθαι διὰ τὸ
δοκεῖν μετὰ τῶν ἄλλων ἐν τῷ κατὰ τὸν Δευκαλίωνα
κατακλυσμῷ φθαρῆναι καὶ τούτους τοὺς καρπούς,
καὶ μετὰ τὴν ἐπομβρίαν πάλιν ἀναφύντων ὡσπερεὶ
δευτέραν ἐπιφάνειαν ταύτην ὑπάρξαι τοῦ θεοῦ παρ'
ἀνθρώποις, καθ' ἣν ἐκ τοῦ Διὸς μηροῦ γενέσθαι
πάλιν τὸν θεὸν [τοῦτον] μεμυθοποιῆσθαι.

Καταστροφή των καρπών από τον κατακλυσμό όμως και μετά την υπερβολική βροχόπτωση και πάλι αναφύονται και σε δεύτερη εμφάνιση ως και η Επιφάνεια/εμφάνιση/ύπαρξη του Θεού εις τους ανθρώπους, όπως εκ του Μηρού του Διός, ο Θεός εχει δημιουργηθεί/ποιηθεί !!!

Και η παραπομπή πηγαίνει ευθέως στον ΔΙΟΝΥΣΟ και τη έτερη γέννηση εκ του Μηρού του Διός !!!

Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 5, chapter 81, section 3, line 2

                                          ὕστερον δὲ
γενεαῖς ἑπτὰ γενομένου τοῦ κατὰ Δευκαλίωνα κα-
τακλυσμοῦ καὶ πολλῶν ἀνθρώπων ἀπολομένων,
συνέβη καὶ τὴν Λέσβον διὰ τὴν ἐπομβρίαν ἐρημω-
θῆναι.

Υστερα από εφτά γενιές από τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα έχουμε και στην Λέσβο ερήμωση και την θανάτωση/ πνιγμό πολλών ανθρώπων από τις υπερβολικές βροχοπτώσεις.

Lucianus Soph., Timon,  Section 3, line 9

ἐπεὶ νέος γε ἔτι καὶ ὀξύθυμος ὢν καὶ ἀκμαῖος τὴν ὀργὴν πολλὰ
κατὰ τῶν ἀδίκων καὶ βιαίων ἐποίεις καὶ οὐδέποτε ἦγες τότε πρὸς
αὐτοὺς ἐκεχειρίαν, ἀλλ' ἀεὶ ἐνεργὸς πάντως ὁ κεραυνὸς ἦν καὶ
ἡ αἰγὶς ἐπεσείετο καὶ ἡ βροντὴ ἐπαταγεῖτο καὶ ἡ ἀστραπὴ
συνεχὲς ὥσπερ εἰς ἀκροβολισμὸν προηκοντίζετο· οἱ σεισμοὶ δὲ
κοσκινηδὸν καὶ ἡ χιὼν σωρηδὸν καὶ ἡ χάλαζα πετρηδόν, ἵνα σοι
φορτικῶς διαλέγωμαι, ὑετοί τε ῥαγδαῖοι καὶ βίαιοι, ποταμὸς
ἑκάστη σταγών· ὥστε τηλικαύτη ἐν ἀκαρεῖ χρόνου ναυαγία ἐπὶ
τοῦ Δευκαλίωνος ἐγένετο, ὡς ὑποβρυχίων ἁπάντων καταδεδυκό-
των μόγις ἕν τι κιβώτιον περισωθῆναι προσοκεῖλαν τῷ Λυκωρεῖ
ζώπυρόν τι τοῦ ἀνθρωπίνου σπέρματος διαφυλάττον εἰς ἐπιγονὴν
κακίας μείζονος.

Μολις εν κάτι σε κιβώτιον σώθηκε και προσέκειλε στη Λυκωρεία, ένας σπινθήρας του ανθρωπίνου σπέρματος που διαφύλαξε τον πολλαπλασιασμό, τη διαιώνιση της υπερτατης κακίας

Lucianus Soph., Rhetorum praeceptor
Section 20, line 3

  Ὅπως δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν λόγων θαυμά-
ζωσιν, ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ Δία
ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ,
καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 12, line 18

           αὐτίκα ἡ γῆ πολλὸν ὕδωρ ἐκδιδοῖ καὶ
ὄμβροι μεγάλοι ἐγένοντο καὶ οἱ ποταμοὶ κατέ-
βησαν μέζονες καὶ ἡ θάλασσα ἐπὶ πολλὸν ἀνέβη,
ἐς ὃ πάντα ὕδωρ ἐγένοντο καὶ πάντες ὤλοντο,
Δευκαλίων δὲ μοῦνος ἀνθρώπων ἐλίπετο ἐς
γενεὴν δευτέρην εὐβουλίης τε καὶ τοῦ εὐσεβέος
εἵνεκα.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 13, line 4

Τὸ δὲ ἀπὸ τούτου λέγεται λόγος ὑπὸ τῶν ἐν
τῇ ἱρῆ πόλει μεγάλως ἄξιος θωυμάσαι, ὅτι ἐν
τῇ σφετέρῃ χώρῃ χάσμα μέγα ἐγένετο καὶ τὸ
σύμπαν ὕδωρ κατεδέξατο· Δευκαλίων δέ, ἐπεὶ
τάδε ἐγένετο, βωμούς τε ἔθετο καὶ νηὸν ἐπὶ τῷ
χάσματι Ἥρης ἅγιον ἐστήσατο.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 12, line 3

Οἱ μὲν ὦν πολλοὶ Δευκαλίωνα τὸν Σκύθεα τὸ
ἱρὸν εἵσασθαι λέγουσιν, τοῦτον Δευκαλίωνα ἐπὶ
τοῦ τὸ πολλὸν ὕδωρ ἐγένετο. Δευκαλίωνος δὲ
πέρι λόγον ἐν Ἕλλησιν ἤκουσα, τὸν Ἕλληνες ἐπ'
αὐτῷ λέγουσιν.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 12, line 9

Ἥδε ἡ γενεή, οἱ νῦν ἄνθρωποι, οὐ πρῶτοι
ἐγένοντο, ἀλλ' ἐκείνη μὲν ἡ γενεὴ πάντες ὤλοντο,
οὗτοι δὲ γένεος τοῦ δευτέρου εἰσί, τὸ αὖτις ἐκ
Δευκαλίωνος ἐς πληθὺν ἀπίκετο.

Από εκεινη τη γενεά, οι τωρινοί άνθρωποι, δεν είναι οι πρώτοι που έγιναν,

Αλλα από εκεινη την γενεά όλοι χάθηκαν, αυτοί δε από γένος δευτερο είναι,

πάλι εκ νέου από το  Δευκαλίωνα πλήθυναν, πολλαπλασιάστηκαν.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 12, line 28

                     τὰ μὲν Δευκαλίωνος πέρι
Ἕλληνες ἱστορέουσι.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 28, line 16

                                   ἄλλοισιν δὲ δοκέει
καὶ τάδε Δευκαλίωνος εἵνεκα ποιέεσθαι, ἐκείνης
ξυμφορῆς μνήματα, ὁκότε οἱ ἄνθρωποι ἐς τὰ
οὔρεα καὶ ἐς τὰ περιμήκεα τῶν δενδρέων ᾖσαν
τὸ πολλὸν ὕδωρ ὀρρωδέοντες.

Αλλοι δε θεωρούν ότι ο Δευκαλίων οικοδόμησε εκεινης της συμφοράς τα μνήματα,

Κάθε φορά που οι άνθρωποι εις τα βουνά/ορη και στα μήκη/κορυφές των δέντρων ήσαν φοβούμενοι και  με φρίκη αντικρύζοντας  το πολύ νερό.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 13, line 18

                τὰ δὲ ποιέοντες Δευκαλίωνα ἐν
τῷ ἱρῷ τόνδε νόμον θέσθαι λέγουσι συμφορῆς τε
καὶ εὐεργεσίης μνῆμα ἔμμεναι.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 33, line 8

           καί μιν οἱ μὲν ἐς Διόνυσον, ἄλλοι δὲ
ἐς Δευκαλίωνα, οἱ δὲ ἐς Σεμίραμιν ἄγουσιν· καὶ
γὰρ δὴ ὦν ἐπὶ τῇ κορυφῇ αὐτοῦ περιστερὴ
χρυσέη ἐφέστηκεν, τοὔνεκα δὴ μυθέονται Σεμι-
ράμιος ἔμμεναι τόδε σημήιον.

Lucianus Soph., De saltatione (περι ορχήσεως)
Section 39, line 1

                   εἶτα ἑξῆς Γιγάντων ἐπανά-
στασιν, πυρὸς κλοπήν, ἀνθρώπων πλάσιν, Προ-
μηθέως κόλασιν, Ἔρωτος ἰσχὺν ἑκατέρου, καὶ
μετὰ ταῦτα Δήλου πλάνην καὶ Λητοῦς ὠδῖνας καὶ  
Πύθωνος ἀναίρεσιν καὶ Τιτυοῦ ἐπιβουλὴν καὶ τὸ
μέσον τῆς γῆς εὑρισκόμενον πτήσει τῶν ἀετῶν.
 Δευκαλίωνα ἐπὶ τούτοις, καὶ τὴν μεγάλην ἐπ'
ἐκείνου τοῦ βίου ναυαγίαν, καὶ λάρνακα μίαν
λείψανον τοῦ ἀνθρωπίνου γένους φυλάττουσαν, καὶ
ἐκ λίθων ἀνθρώπους πάλιν.

Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 1, chapter 10, section 4, line 2

                                    καθόλου δὲ
λέγουσιν, εἴτε κατὰ τὸν ἐπὶ Δευκαλίωνος γενόμενον
κατακλυσμὸν ἐφθάρη τὰ πλεῖστα τῶν ζῴων, εἰκὸς
μάλιστα διασεσῶσθαι τοὺς κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὑπὸ
τὴν μεσημβρίαν κατοικοῦντας, ὡς ἂν τῆς χώρας
αὐτῶν οὔσης ἀνόμβρου κατὰ τὸ πλεῖστον, εἴτε, καθ-
άπερ τινές φασι, παντελοῦς γενομένης τῶν ἐμψύ-
χων φθορᾶς ἡ γῆ πάλιν ἐξ ἀρχῆς καινὰς ἤνεγκε  
τῶν ζῴων φύσεις, ὅμως καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον
πρέπειν τὴν ἀρχηγὸν τῶν ἐμψύχων γένεσιν προς-
άπτειν ταύτῃ τῇ χώρᾳ. 

Συνεχίζετε ...