Πύθωνα τὸν δράκοντα κατετόξευσεν ΙΙ

...οὓς ἔρριψεν Ἀθηνᾶ

διὰ τὸ τὴν ὄψιν αὐτῆς ποιεῖν ἄμορφον, ἦλθεν εἰς ἔριν

περὶ μουσικῆς Ἀπόλλωνι. συνθεμένων δὲ αὐτῶν ἵνα

ὁ νικήσας ὃ βούλεται διαθῇ τὸν ἡττημένον, τῆς κρίσεως

γινομένης τὴν κιθάραν στρέψας ἠγωνίζετο ὁ Ἀπόλλων,

Στα λατινικά η λέξη τοξότης δίνεται με μια μόνο λέξη Sagittarius όπου η λέξη Σαϊτα = βέλος, άλλα και βολή (bolide στα αγγλικά) αλλα και ιός (στ΄ αγγλικά virus), τόξευμα κλπ.

Σαϊτα όμως έχουμε και στον αργαλειό και είναι το «εργαλείο» των γυναικών που υφαίνουν.  Όμοια λοιπόν εκτός από σαίτα = βέλος  και η σαίτα του αργαλειού ονομάζονται και κερκίς/ κερκίδα όπου κερκίς είναι και το δοξάρι της λύρας αλλά και το υφαντό και ο ύπερος και το χτένι και το ξύλο ανάδευσης και το κεντρί  αλλά και ακοντιάς (σαίτα, σαγίτα, μετέωρο ) αλλά και αηδών (αοιδός, ποιητής, ποιήτρια, μπιρμπίλι, καλλίφωνος).

Αλλα Σαίτα είναι κι η ονομασία ένα είδος φιδιού που ζεί στα μέρη της Ελλάδος, ισως λόγο της ταχύτητάς του, δειτε το παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε τι εννοώ, κατά τ’ αλλα είναι ακίνδυνο σε περίπτωση δαγκώματος.

Μερικά από τα επίθετα του Απόλλωνα  για υπενθύμιση των ιδιοτήτων του ως

Απελλών (δωρικός τύπος), ‘Απλουν (στη θεσσαλική διάλλεκτο), Νηοσόος, Ωπόλλων (στα ιωνικά και δωρικά) αλλά και από την έκφραση Ω-Απόλλων, Αργυρότοξος, Δελφίνιος, (μπορουμε να δούμε και τους σχετικούς μύθους του Ιωνά με το κήτος, αλλά και του Αρίωνα με το δελφίνι-κήτος) Δέλφειος εκ των Δελφών, Εκαβαλέτης, Εκατοβόλος, Εκατηβελέτης, Εκετηβόλος, εκβατήριος, Ηϊος, Ήλιος, ηπιοχειρ, Ιαφέτης, Ιήιος, Κλυτοτοξος, Οριος, Οροπαίος, Τοξελκέτης, Τόξιος, Τοξοφόρος, Χρυσοτοξος κλπ 

Τα περισσότερα επίθετα που δηλώνουν την αρίστη σχέση με το τόξο και τα βέλη αλλά και τη Ίαση από ασθένειες μέσω των γονιμοποιών ακτίδων/βελών του Ηλίου

Η σύνδεση τώρα Απόλλωνα με το Δελφίνι θα πρέπει έχει ξεκινήσει με την ονομασία του/της  Πύθων/Πυθών που σκότωσε στους Δελφούς καθώς Δελφίνη ή Δελφινης ήταν η δράκαινα.

Δελφίνια η Δελφίνεια ονομάζεται και  η γιορτή προς τιμή του Δελφίνιου Απόλλωνα στην Αθήνα και στην Έφεσο στις 6 Μουνυχιώνος (21 Απριλίου) ενώ ο ναός του Απόλλωνα στην Αθήνα ονομάζεται Δελφίνιον. 

Συγχρόνως μιλάμε και για ένα δικαστήριον μέσα στο Ναό του Απόλλωνα αλλα και ένα είδος βοτάνου

Paraphrases In Dionysium Periegetam, In Dionysii periegetae orbis descriptionem
Section 437-446, line 10

ἡ Φωκὶς χώρα ἐστὶ, συρομένη ἢ

ἀποκλίνουσα ἐπὶ βορρᾶν κατὰ τὸ στόμα καὶ τὰ στενὰ

τῶν Θερμοπυλῶν, ὑπὸ τῇ ἐξοχῇ τοῦ χιονώδους ὄρους

Παρνασοῦ. Διὰ δὲ τῆς Φωκίδος μέσον τὸ μέγα ῥεῦμα   

τοῦ Κηφισσοῦ ποταμοῦ κατερχόμενον ἦχον ἀποτελεῖ.

Παρὰ τῷ Κηφισσῷ ποταμῷ ἡ τεθυμιαμένη καὶ καλῆ

γῆ τῆς Πυθῶνος πόλεώς ἐστιν, ὅπου ἡ περιπλοκὴ τῆς

Δελφίνης δράκοντος περὶ τοῦ θεοῦ τοῦ Ἀπόλλωνος τρί-

ποδι κέκλιται, ὃ ἔστι περὶ τοῦ μαντικοῦ θεοῦ ἐν τῷ

ἐπιθυμητῷ ναῷ περιέχεται, ὁλκὸς πολλοῖς καταστίγ-

μασι πεπυκνωμένος. Ὅπου πολλάκις αὐτὸς ὁ Ἀπόλ-

λων ἢ ἀπὸ τῆς Μιλήτου ἢ ἀπὸ τῆς Κλάρου ἄρτι ἀνα-

βὰς, ἤτοι ἐλθὼν, τὸ ἅμμα, τουτέστι τὸν δεσμὸν ἢ τὴν

νευρὰν, τῆς χρυσῆς φαρέτρης ἀναλύει.

Ομοια και παρακάτω στο αρχαίο κείμενο

Scholia In Aristophanem, Commentarium in plutum (recensio 2) (scholia recentiora Tzetzae)
Argumentum-dramatis personae-scholion sch plut, verse 213, line 2

<Πυθικὴν ((σείσας)) δάφνην:>
“Πύθων” ὄνομα κύριον· “Πυθών”  
δὲ φωκικῆς πόλεως ὄνομα, ἔνθα ἦν
τὸ μαντεῖον Ἀπόλλωνος, Πυθὼν δὲ
ἐκλήθη ἢ ἀπὸ τοῦ πύθω, τὸ σήπω·
ἐκεῖ γὰρ Ἀπόλλωνι τοξευθεῖσα ἡ
Δελφύνη δράκαινα βιαζομένη καὶ
δειματοῦσα Λητὼ ἔκειτο πυθομένη·
ἢ ὅτι ἐκεῖσε πολλοὶ ἀφικνούμενοι
ἐπυνθάνοντο τῶν χρησμῶν· 

Ομως στον ουρανό του Βορείου ημισφαιρίου εμφανίζονται δίπλα δίπλα οι αστερισμοί του Βέλους, του δελφινιού και του Αετού 

Ο αστερισμός του Δελφινιού ειναι γνωστός και ως ο ΙΕΡΟΣ ΙΧΘΥΣ και  οι Ινδοί, από τους οποίους δανείσθηκαν όπως λέγεται τον αστερισμό οι `Ελληνες (αν και μάλλον το αντίστροφο φαίνεται πως αληθεύει), αποκαλούσαν τον Δελφίνα Shi-shu-mara ή Sim-shu-mara, και αργότερα Zizumara (= γουρουνόψαρο), όπως και τον αστερισμό Δράκοντα.
Ο Al Biruni, δίνοντας το αραβικό όνομα Al Kaud (η καμήλα), αναφέρει ότι οι πρώτοι Χριστιανοί, ιδίως οι ανήκοντες στην αίρεση των Νεστοριανών, θεωρούσαν πως ο αστερισμός ήταν ο Σταυρός του Ιησού, που μεταφέρθηκε στους ουρανούς μετά τη Σταύρωση. Την εποχή του Kazwini ήξεραν τα 4 λαμπρότερα άστρα ως Al Ukud (μαργαριτάρια ή πολύτιμοι λίθοι), που κοσμούσαν τον Al Salib (τον Σταυρό). Στο τέλος οι αστρονόμοι της Αραβίας υιοθέτησαν την ελληνική μορφή με την παρεφθαρμένη απόδοση Dulfim.
Ο Καίσιος (Caesius) θεώρησε ότι ο Δελφίν ήταν ο Λεβιάθαν της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ ο Νοβίδιος το κήτος που κατάπιε τον Ιωνά (αν και υπάρχει ομώνυμος αστερισμός στον οποίο το απέδιδαν οι περισσότεροι). 

Το πρώτον μαντείον των Δελφών ανήκει εις την Θέμιδα καθώς έτσι αναφέρετε στον ορφικόν ύμνον. Η Θέμις φαίνεται ότι δίδαξε την τέχνη και στον Φοίβον Απόλλωνα.

<Θέμιδος>, θυμίαμα λίβανον.

Οὐρανόπαιδ' ἁγνὴν καλέω Θέμιν εὐπατέρειαν,

Γαίης τὸ βλάστημα, νέην καλυκώπιδα κούρην,

ἣ πρώτη κατέδειξε βροτοῖς μαντήιον ἁγνὸν  

Δελφικῶι ἐν κευθμῶνι θεμιστεύουσα θεοῖς<ι>

Πυθίωι ἐν δαπέδωι, ὅθι Πύθων ἐμβασίλευεν·

ἣ καὶ Φοῖβον ἄνακτα θεμιστοσύνας ἐδίδαξε·

πάντιμ', ἀγλαόμορφε, σεβάσμιε, νυκτιπόλευτε·

πρώτη γὰρ τελετὰς ἁγίας θνητοῖς ἀνέφηνας,

βακχιακὰς ἀνὰ νύκτας ἐπευάζουσα ἄνακτα·

ἐκ σέο γὰρ τιμαὶ μακάρων μυστήριά θ' ἁγνά.

ἀλλά, μάκαιρ', ἔλθοις κεχαρημένη εὔφρονι βουλῆι

εὐιέρους ἐπὶ μυστιπόλου τελετὰς σέο, κούρη.

Ορφικός ύμνος Θέμιδος (απόδοση)
Τήν κόρην του Ουρανού τήν άγνήν προσκαλώ, τήν Θέμιν μέ τόν καλόν πατέρα, τό νέον βλαστάρι της Γής, τήν κόρην πού έχει πρόσωπον σάν άνθος,
πού πρώτη έδειξε εις τούς ανθρώπους τό ιερόν μαντεϊον
εις τόν κρυψώνα των Δελφών καί απέδιδε τό
δίκαιον εις τούς θεούς
εις τόν ναόν τοϋ ' Απόλλωνος, ότε έβασίλευεν
εις τούς Δελφούς αυτή πού καί τόν Φοίβον
τόν άνακτα έδίδαξε τά δίκαια
σύ ή έχουσα όλας τάς τιμάς, μέ τήν λαμπράν
μορφήν, ή σεβαστή, πού περιπλανάσαι κατά
τήν νύκτα
διότι πρώτη έσύ έφανέρωσες εις τούς ανθρώπους τάς άγιας ιεροτελεστίας καί επευφημούσες τόν άνακτα κατά τάς βακχικάς νύκτας
διότι άπό σένα προέρχονται αί τιμαί των θεών καί τά άγια μυστήρια.
Αλλά, μακάρια, είθε νά έλθης χαρούμενη μέ εύφρόσυνον διάθεσιν
εις τάς ιεράς μυστηριακάς τελετουργίας, πού γίνονται γιά σέ, ώ κόρη.

Συνεχίζετε

 

Πύθωνα τὸν δράκοντα κατετόξευσεν

Η σύνδεση του Αισωνα= Ιάσωνα= ‘Ιωνα  αποδείχτηκε περίτρανα στα προηγούμενα κείμενα.

Μια μικρή επισκόπηση για να περάσουμε στα επόμενα :

Ο ΙΑΣΩΝ όμως είναι γιος του Αίσωνα. Ακόμα και η λέξη ΑΙΣΩΝ είναι αναγραμματισμός της ίδια λέξης ΑΙΣΩΝ= ΙΑΣΩΝ = ΙΩΝΑΣ=ΙΑΝΩΣ

ΑΙΣΣΩ που σημαίνει αναφέρομαι, ανυψώνομαι γρήγορα, πετώ, ορμώ, εφορμώ, πέφτω ορμητικά, κινώ γρήγορα, σείω, πάλλω !!!

Ιδιότητες που έχουν μεταφερθεί μέσω κληρονομικότητας και στον υιό ΙΑΣΩΝ

Είδαμε όμως ότι και το όνομα του ΙΑΣΩΝ μπορεί να προέρχετε από το ιάσω μέλλοντα του ιάομαι =  ιατρεύω  ή από το Κριασόν  όπου ΚΡΙ = κριθάρι + ΙΑΣ = η  Ιωνία ή Ιωνική + ΟΝ = άνθρωπος και όπου η ερμηνεία της λέξης ΚΡΙΑΝΟΣ είναι εκείνος που έχει γεννηθεί το ζώδιο του ΚΡΙΟΥ. 

 Έτσι ο Ιάσων μπορεί κάλλιστα να είναι ένας Ιητήρ,  ένας Ιατρός δηλαδή, αλλά μπορεί να είναι κι ένας Κριθαρο-θεός/ήρωας της Ιωνίας, ή  ένας ήρωας που σχετίζετε με το Κριθάρι της Ιωνίας   ή κάποιος που έχει γεννηθεί στο ζώδιο του ΚΡΙΟΥ.

  Ούτως ή άλλως το δέρας της Χρυσής αμνάδας είναι ο μεγαλύτερος ο άθλος του, που μπορεί να αντιπροσωπεύει και την μετάβαση στο ζώδιο του ΚΡΙΟΥ στον ουράνιο θόλο.

Ένας ΚΡ-ΙΑΣΟΝ που ψάχνει ένα ΚΡΙΟ –ΚΡΙΑΡΙ αλλά που σχετίζετε άμεσα και με την Ύβρην και την απώλεια των σπόρων που ψήνονται και δεν καρπίζουν και πέφτει λιμός στην περιοχή, πριν διωχτούν τα παιδιά της Νεφέλης  ο Φρίξος και η Έλλη.

Όμως οι αναγραμματισμοί μας οδηγούν και στο ΙΑΣΩΝ = ΙΑΝΩΣ. Όπου Ιανός είναι o Σατούρνος ή Κρόνος αλλά και ο Ιάννης ή Ιαννού πού εορτάζεται και ως Ιανουάριος

Όμως η λέξη ΙΑ-ΣΩΝ μπορεί να ερμηνευθεί όμως και ως ΙΑ= Βέλη + ΣΩΝ = Σων-νύω= σώζω. Κάποιος που σώζει από ή με τα βέλη του. Ενας τοξότης  δηλαδή, όπως ο ένας μοναδικός και  πασίγνωστος θεός - τοξότης της μυθολογίας μας, ο Απόλλων.

ΙΑΣΩΝ = ΑΠΟΛΛΩΝ = ΓΝΩΣΗ = ΖΩΟ-ΓΟΝΙΑΝ = 1061

 Απόλλων ο Τοξοφόρος, ο Εκαβαλέτης, ο Εκαβόλος, ο Ηιος, ο Ιήιος. Όσοι έχουν βληθεί από τα βέλη του ονομάζονται και Απολλωνοβλητοι και θεωρούνταν ότι ήταν μιασμένοι.

ἰὸς, τὸ βέλος, ὅθεν καὶ ἰόμωρος, ὁ περὶ τὰ βέλη μεμωραμένος·

ἰὸς, τὸ φάρμακον,…

Ιός/ια = το βέλος/η αλλά και το ίον = ίανθον = ίανθος αλλα και η Ιωνία, το  πριαπήιον (ίον = μενεξές = γιούλι = ίανθος) αλλά και η Ιός  το νησί το Κυκλάδων  και η Φοινίκη

Ιός όμως είναι και ο Ιός το φάρμακο.

Ομοια και ο ἰατρός· ἰαύω, ῥῆμα· ἱερός· ἱερεύς· ἱερεῖον, τὸ θῦμα·

Ἱέρων, κύριον·  ἸΗΣΟΥΣ·

 ἰήϊος, ἐπίθετον τοῦ Ἀπόλλωνος·

Athenaeus Soph., Deipnosophistae
Book 15, Kaibel paragraph 62, line 9

…τὴν Λητώ φησιν ἐκ Χαλκίδος τῆς Εὐβοίας

ἀνακομίζουσαν εἰς Δελφοὺς Ἀπόλλωνα καὶ Ἄρτεμιν

γενέσθαι περὶ τὸ τοῦ κληθέντος Πύθωνος σπήλαιον.

καὶ φερομένου τοῦ Πύθωνος ἐπ' αὐτοὺς ἡ Λητὼ τῶν  

παίδων τὸν ἕτερον ἐν ταῖς ἀγκάλαις ἔχουσα, ἐπιβᾶσα

τῷ λίθῳ τῷ νῦν ἔτι κειμένῳ ὑπὸ τῷ ποδὶ τῆς χαλκῆς

εἰργασμένης Λητοῦς, ὃ τῆς τότε πράξεως μίμημα γενό-

μενον ἀνάκειται παρὰ τὴν πλάτανον ἐν Δελφοῖς, εἶπεν

’ἵε παῖ.’ τυχεῖν δὲ τόξα μετὰ χεῖρας ἔχοντα τὸν

Ἀπόλλωνα. τοῦτο δ' ἐστὶν ὡς ἂν εἴποι τις ‘ἄφιε παῖ’

καὶ ‘βάλε παῖ.’ διόπερ ἀπὸ τούτου λεχθῆναί φασιν

τὸ ἵε παῖ καὶ ἵε παιών. ἔνιοι δὲ παρεγκλίνοντές τε

τὴν λέξιν καὶ <ψιλοῦντες> ἐπὶ τοῖς δεινοῖς ἀλεξητήριόν

τινα παροιμίαν λέγουσιν ‘ἰὴ παιών’ καὶ οὐχὶ ‘ἵε παῖ.’

πολλοὶ δὲ καὶ ἐπὶ τοῖς τέλος ἔχουσιν ἐπιφθεγγόμενοι

οἳ μὲν ἐν παροιμίᾳ φασὶν οὕτως τοῦτο δὴ τὸ λεγό-

μενον ‘ἰὴ παιών,’ διὰ δὲ τὸ λίαν ἡμῖν εἶναι σύνηθες

Τοξότης = βολεύς (Δια-βολεύς είναι ο τοξότης του Διός ή ο βάλλων κατά του Διός ; ), δεξιολάβός, ήμων,  ιαφέτης, οϊστευτήρ, οϊστευτής, οϊστοβόλος, ριπταριστής (βυζαντινός τύπος τοξότη), ρύτωρ τόξου, τοξελκής, τοξευτής, τοξήτης, τοξοβέλεμνος, τοξοβόλος, τοξότης, τοξοφόρος, φαρατρίτας (βοιωτική λέξη), φαρετρηφόρος, φαρετρίτης, φαρετροφόρος.

Claudius Aelianus Soph., Varia historia
Book 3, section 1, line 51

…ἐνταῦθά τοί φασι παῖδες Θετταλῶν καὶ τὸν Ἀπόλ-

λωνα τὸν Πύθιον καθήρασθαι κατὰ πρόσταγμα τοῦ

Διός, ὅτε τὸν Πύθωνα τὸν δράκοντα κατετόξευσεν

φυλάττοντα τοὺς Δελφούς, τῆς Γῆς ἔτι ἐχούσης τὸ

μαντεῖον. στεφανωσάμενον οὖν ἐκ ταύτης τῆς δάφνης

τῆς Τεμπικῆς καὶ λαβόντα κλάδον ἐς τὴν δεξιὰν χεῖρα

ἐκ τῆς αὐτῆς δάφνης ἐλθεῖν ἐς Δελφοὺς καὶ παρα-

λαβεῖν τὸ μαντεῖον τὸν Διὸς καὶ Λητοῦς παῖδα. ἔστι

δὲ καὶ βωμὸς ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ καὶ ἐστεφανώ-

σατο καὶ τὸν κλάδον ἀφεῖλε. καὶ ἔτι καὶ νῦν δι' ἔτους

ἐνάτου οἱ Δελφοὶ παῖδας εὐγενεῖς πέμπουσι καὶ ἀρχι-

θέωρον ἕνα σφῶν αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι καὶ

μεγαλοπρεπῶς θύσαντες ἐν τοῖς Τέμπεσιν ἀπίασι

πάλιν στεφάνους ἀπὸ τῆς αὐτῆς δάφνης διαπλέξαντες,

ἀφ' ἧσπερ οὖν καὶ τότε ὁ θεὸς ἐστεφανώσατο. καὶ

τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται, ἣ καλεῖται μὲν Πυθιάς,

φέρει δὲ διὰ Θετταλίας καὶ Πελασγίας καὶ τῆς Οἴτης

καὶ τῆς Αἰνιάνων χώρας καὶ τῆς Μηλιέων καὶ Δω-

Pseudo-Apollodorus Myth., Bibliotheca (sub nomine Apollodori)
Chapter 1, section 22, line 5

τῶν δὲ Κοίου θυγατέρων Ἀστερία μὲν ὁμοιωθεῖσα

ὄρτυγι ἑαυτὴν εἰς θάλασσαν ἔρριψε, φεύγουσα τὴν πρὸς

Δία συνουσίαν· καὶ πόλις ἀπ' ἐκείνης Ἀστερία πρότε-

ρον κληθεῖσα, ὕστερον δὲ Δῆλος. Λητὼ δὲ συνελθοῦσα

Διὶ κατὰ τὴν γῆν ἅπασαν ὑφ' Ἥρας ἠλαύνετο, μέχρις

εἰς Δῆλον ἐλθοῦσα γεννᾷ πρώτην Ἄρτεμιν, ὑφ' ἧς

μαιωθεῖσα ὕστερον Ἀπόλλωνα ἐγέννησεν.

  Ἄρτεμις μὲν οὖν τὰ περὶ θήραν ἀσκήσασα παρθέ-

νος ἔμεινεν, Ἀπόλλων δὲ τὴν μαντικὴν μαθὼν παρὰ

Πανὸς τοῦ Διὸς καὶ Θύμβρεως ἧκεν εἰς Δελφούς,

χρησμῳδούσης τότε Θέμιδος· ὡς δὲ ὁ φρουρῶν τὸ

μαντεῖον Πύθων ὄφις ἐκώλυεν αὐτὸν παρελθεῖν ἐπὶ τὸ

χάσμα, τοῦτον ἀνελὼν τὸ μαντεῖον παραλαμβάνει. κτεί-

νει δὲ μετ' οὐ πολὺ καὶ Τιτυόν, ὃς ἦν Διὸς υἱὸς καὶ τῆς

Ὀρχομενοῦ θυγατρὸς Ἐλάρης, ἣν Ζεύς, ἐπειδὴ συν-  

ῆλθε, δείσας Ἥραν ὑπὸ γῆν ἔκρυψε, καὶ τὸν κυοφορη-

θέντα παῖδα Τιτυὸν ὑπερμεγέθη εἰς φῶς ἀνήγαγεν.

οὗτος ἐρχομένην εἰς Πυθὼ Λητὼ θεωρήσας, πόθῳ κατα-

σχεθεὶς ἐπισπᾶται· ἡ δὲ τοὺς παῖδας ἐπικαλεῖται καὶ

κατατοξεύουσιν αὐτόν. κολάζεται δὲ καὶ μετὰ θάνατον·

γῦπες γὰρ αὐτοῦ τὴν καρδίαν ἐν Ἅιδου ἐσθίουσιν.

  ἀπέκτεινε δὲ Ἀπόλλων καὶ τὸν Ὀλύμπου παῖδα

Μαρσύαν. οὗτος γὰρ εὑρὼν αὐλούς...


συνεχίζετε  

Ἰάσων δὲ κατὰ πατέρα ἀπὸ Κρηθέως

Η σχέση όμως του Πελία και του Ιάσωνα που θεωρούμε ότι είναι σχέση Θείου και ανιψιού. Όμως  κείμενα  αναφέρουν ότι ο πατήρ του Ιάσωνα δεν είναι  παρά ετεροθαλής αδερφός του Πελία.

Asclepiades Myth., Fragmenta
Fragment 3, line 4

Schol. in Hom. Odyss. μ, 69: Τυρὼ ἡ Σαλμω-
νέως ἔχουσα δύο παῖδας ἐκ Ποσειδῶνος, Νηλέα τε καὶ
Πελίαν, ἔγημε Κρηθέα, καὶ ἴσχει παῖδας ἐξ αὐτοῦ
τρεῖς, Αἴσονα καὶ Φέρητα καὶ Ἀμυθάονα

Η μητέρα του Πελία έχει αποκτήσει από τον Ποσειδώνα- δύο παίδες τον Νηλέα και τον Πελία και μετά από τον γάμο με τον Κρηθέα ειχε τρείς γιούς τον Αίσωνα, τον Φέρητα/Φέρη και τον Αμυθάονα…

Scholia In Pindarum, Scholia in Pindarum (scholia vetera)
Ode O 9, scholion 43, line 9

                                                          ὁ οὖν
Ποσειδῶν ὡς ὑπὲρ παιδὸς ἐμαχέσατο τῷ Ἡρακλεῖ· Νηλεὺς
γὰρ καὶ Πελίας Ποσειδῶνος υἱοί.

Έτσι ο Πελίας είναι υιός εκ θεού Ποσειδώνος και ο ο Αισωνας υιός θνητού του Κρηθέα και ο Ιάσων εγγονός- Κρηθέα. Όμοια και το όνομα του Ιάσωνα λοιπόν μπορεί να μας δηλώνει ξεκάθαρα την σχέση του με έναν  Κρητο-θέο ή Κρηθαροθεό  εκ του Κρήθμον δηλαδή εκ όσπριου ή όστρακόδερμου.

Scholia In Pindarum, Scholia in Pindarum (scholia vetera)
Ode P 4, scholion 255, line 4

                                             ὁ μὲν οὖν Πελίας
ἀπὸ Σαλμωνέως κατὰ μητέρα ἀριθμούμενος, Ἰάσων δὲ κατὰ
πατέρα ἀπὸ Κρηθέως.

Όπως είδαμε και στο προηγούμενο κείμενο όπου Κριασων  είναι ο του Κριού ή ο του Κριθαριού… όμως η ελληνική γλώσσα είναι τόσο πλούσια σε έννοιες και ιδέες.

Η έννοια του Κρι (θαριού), της κριθής όμως δεν σταματά μόνο στο να δηλώσει τον σπόρο του Κριθαριού ή Κρηθαριού αλλά και το σπυρί, τον σπόρο καθώς συγχρόνως και το ανδρικό μόριο και πολλές φορές και την ακολασία. Ομοια πολλές φορές και η έννοια του Κριού δηλώνει και τον πολιορκητικό κριό με το ανάλογο σύμβολο και την αντίστοιχη έννοια του βίαιου και δυνατού κλπ. Η έννοια του Κριού είναι συνώνυμη με την λέξη Ερράς !!!

Scholia In Pindarum, Scholia in Pindarum (scholia vetera)
Ode O 9, scholion 43, line 9

                                                          ὁ οὖν
Ποσειδῶν ὡς ὑπὲρ παιδὸς ἐμαχέσατο τῷ Ἡρακλεῖ· Νηλεὺς
γὰρ καὶ Πελίας Ποσειδῶνος υἱοί.

Στον Απολλοδωρο όμως η εκδοχή που δίνεται συνδέει και το σημάδι του Πελια από την γέννησή του και το σημάδεμα του στο πρόσωπο, από την χηλή  ίππου  μέσα στον σταύλο που τους έκρυψε η μητέρα τους η Τυρώ.

Η Τυρώ κόρη του Σαλμωνέα μεγαλώνει με την μητριά Σιδηρώ, αφου εχει χάσει μικρή την μητέρα της Αλκιδίκη. Η μικρή είναι ερωτευμένη με τον Ποταμό Ενιπέα και ζεις στις όχθες του κλαίγοντας. Ο Ποσειδών παίρνοντας τη μορφή του ποταμού ζευγαρώνει μαζί της και της χαρίζει δύο διδύμους υιούς που για να μην εκτεθεί τους κρύβει στο ιπποφορβείο/ σταύλο. Εκεί ένας ίππος – σύμβολο του Ποσειδώνα τραυματίζει και σημαδεύει τον Πελιά στο πρόσωπο.

Η ονομασια εκ του σημαδιού λοιπόν κατ΄αυτήν την εκδοχή. Ο δε Νηλέας είναι ως έννοια πολύ κοντά στον Νειλέα ή Νείλο, Νηλεύς

Νηλεύς, έως, ὁ, Neleus, father of Nestor, Il.11.683, al.:—Adj. Νηλήϊος, υἱός 2.20:—Patron. Νηλεΐδης, ου, Ep. ᾱο, ὁ, 23.652; Ep. Νηληϊάδης, εω or ᾱο, 8.100, al.: in fem. Νηληΐς, ΐδος, A.R.1.120.

Νηλεύς, έως, ὁ, = Νείλεως, founder of Miletus, IG12.94.4 (written Νελ-), Call.Dian.226: hence Νειλεΐδης, and Νειληϊάδης, ου, Ep. ᾱο, ὁ, Alex.Aet.3.26, 1; cf. Νειλεῖον.

Pseudo-Apollodorus Myth., Bibliotheca (sub nomine Apollodori)
Chapter 1, section 92, line 3

 Τυρὼ δὲ ἡ Σαλμωνέως θυγάτηρ καὶ Ἀλκιδίκης

παρὰ Κρηθεῖ [τῷ Σαλμωνέως ἀδελφῷ] τρεφομένη ἔρωτα

ἴσχει Ἐνιπέως τοῦ ποταμοῦ, καὶ συνεχῶς ἐπὶ τὰ τούτου

ῥεῖθρα φοιτῶσα τούτοις ἐπωδύρετο. Ποσειδῶν δὲ εἰ-

κασθεὶς Ἐνιπεῖ συγκατεκλίθη αὐτῇ· ἡ δὲ γεννήσασα

κρύφα διδύμους παῖδας ἐκτίθησιν. ἐκκειμένων δὲ τῶν

βρεφῶν, παριόντων ἱπποφορβῶν ἵππος μία προσαψα-

μένη τῇ χηλῇ θατέρου τῶν βρεφῶν πέλιόν τι τοῦ προς-

ώπου μέρος ἐποίησεν. ὁ δὲ ἱπποφορβὸς ἀμφοτέρους

τοὺς παῖδας ἀνελόμενος ἔθρεψε, καὶ τὸν μὲν πελιω-

θέντα Πελίαν ἐκάλεσε, τὸν δὲ ἕτερον Νηλέα.

Ο Νηλέας φεύγει μετά από την διαμάχη με τον δίδυμό του Πελία και χτίζει την Πύλο και ο Πελίας παραμένει στην Ιωλκό που έχει χτίσει ο Κρηθεύς/Κρηθέας και πατέρας του Αίσωνα από την Τυρώ, την μητέρα του Πελία.

Eustathius Philol., Scr. Eccl., Commentarii ad Homeri Odysseam
Volume 1, page 410, line 3

                                                                                                                   τὴν
δὲ ἐκ Ποσειδῶνος τεκέσθαι Πελίαν καὶ Νηλέα, ὧν Πελίας μὲν ἐν Ἰωλκῷ ἐβασίλευσε, Νηλεὺς δὲ ἐν Πύλῳ.

Κρηθεὺς δὲ κτίσας Ἰωλκὸν γαμεῖ Τυρὼ τὴν Σαλ-

μωνέως, ἐξ ἧς αὐτῷ γίνονται παῖδες Αἴσων Ἀμυθάων

Φέρης.

…

Αἴσονος δὲ τοῦ Κρηθέως καὶ Πολυμήδης τῆς Αὐτο-

λύκου Ἰάσων. οὗτος ᾤκει ἐν Ἰωλκῷ, τῆς δὲ Ἰωλκοῦ

Πελίας ἐβασίλευσε μετὰ Κρηθέα, ᾧ χρωμένῳ περὶ τῆς

βασιλείας ἐθέσπισεν ὁ θεὸς τὸν μονοσάνδαλον φυλάξα-

σθαι. τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἠγνόει τὸν χρησμόν, αὖθις

δὲ ὕστερον αὐτὸν ἔγνω. τελῶν γὰρ ἐπὶ τῇ θαλάσσῃ

Ποσειδῶνι θυσίαν ἄλλους τε πολλοὺς ἐπὶ ταύτῃ καὶ

τὸν Ἰάσονα μετεπέμψατο.

Την βασιλεία μετά τον  Κρηθέα αναλαμβάνει ο Πελίας του οποίου του έχει δωθεί χρησμός να φυλάγεται από μονοσάνδαλο. Ο «σημαδεμένος» μόνιμα στο σώμα, στο πρόσωπο, να φυλάγεται από έτερο και προσωρινά «σημαδεμένο» στο πόδι. Και την μέρα που τελεί θυσία στον Πατέρα του τον Ποσειδώνα εμφανίζετε ο Ιάσων να διεκδικήσει την κληρονομική του θέση/βασίλειο του πατρός του από τον Πελία.

Η παραπέρα ανάλυση του ΠΕΛΙΑ μπορεί να μας οδηγήσει σε άλλα μονοπάτια, εκτός από την συμβατική έννοια του ονόματός του, πιο φευγάτα.

Π-ΕΛ-ΙΑΣ  όπου Π ένα γράμμα που δηλώνει το Πυρ αλλά και την Περιστροφή

Τό Πύρ, τό πρώτον στοιχείον - τό άνωθεν - τό πατρικόν

ΕΛ=  Η εκπορευομένη δύναμις (τού φωτός), ο ηλιακός φωτισμός για τα γήινα

Ι = η Συνεχής κάθοδος τής δυνάμεως (τού φωτός), μικρά ποσότης - αμφίδρομος κίνησις - αφανής. Εκ τη Α αρχικής δύναμης του Αρχικού ηλιου-φωτός.

Όμως Π-ΕΛ-ΟΨ μπορεί να είναι και ο άφωνος, ο άλαλος  και ο βουβός όμως. ΟΨ μπορεί να είναι και η όψη το βλέμμα και ο οφθαλμός. Κάποιος που στην ουσία δεν μπορεί να δεχτεί το πύρ/ ηλιακό φώς

Όμως εκτός από το Πυρ και την Περιστροφή ο Π-ΕΛοψ- ΙΑΣ

Μπορεί να είναι ένας Π - ΕΛΟΨ  δηλαδή εκ του Φωτός ή εκ της Περιστροφής κάποιος που έμεινε άφωνος ή άλαλος, ή τυφλός.  Ή κάποιος Π-ΕΛΟΣ  όπου έλος = ο βάλτος, ο βούρκος, ο βόρβορος, το τέλμα, ο βουρκότοπος, σαπισμένος ή βαλτωμένος εντός του.

Η έννοια του Πελοψ χρησιμοποιείται στην συγκεκριμένη περίπτωση  γιατί μια εκ των θυγατέρων του Πελία φέρει το όνομα Πελοπία εκ του Πέλοψ ως κορη του έχει λάβει  χαρακτηριστικά του πατρός έτσι μπορεί κι ο Πελίας να είναι και ΠΕΛΟΨ.

Όπως και Π-ΕΛΙΞ (ΚΣ) να είναι κάποιος που περιστρέφετε και ελίσσεται  ταυτόχρονα. Κάποιος που περιστράφηκε γύρω από τον αδερφό του Αισωνα και ελίχθηκε τόσο που τον «σκότωσε» ως φυσική οντότητα. Ένα είδος παρασίτου όπως ο κισσός στα δέντρα

Πέλομαι το ρήμα που ερμηνεύετε κινούμαι, επέρχομαι, ευρίσκομαι, διατελών πάω, διαμένω, εγείρομαι, υπάρχω γίνομαι

Pseudo-Apollodorus Myth., Bibliotheca (sub nomine Apollodori)

   Πελίας δὲ περὶ Θεσσαλίαν κατῴκει, καὶ γήμας

Ἀναξιβίαν τὴν Βίαντος, ὡς δὲ ἔνιοι Φυλομάχην τὴν

Ἀμφίονος, ἐγέννησε παῖδα μὲν Ἄκαστον, θυγατέρας

δὲ Πεισιδίκην Πελόπειαν Ἱπποθόην Ἄλκηστιν.

Ο Πελιάς παντρεύεται την Αναξία-Βία. Είναι δηλαδή ένας Ανάξιος και βίαιος βασιλεύς. Κάποιοι άλλοι λένε ότι παντρεύτηκε την Φυλο-μάχην. Ο ίδιος μάχεται το φύλο, τη γενιά του το λαό, το έθνος, το πλήθος. Από φυλοβασιλεύς, αυτος που θα έπρεπε να είναι ο βασιλευς και ο επόπτης των θυσιών  είναι φυλόμαχος αλλα και φιλόμαχος. Ανάξιος και βίαιος συγχρόνως.

 Οι Κόρες του τώρα οι ΠΕΛΙΑΔΕΣ με τα ονόματά τους μας δίνουν κάποια επιπλέον χαρακτηριστικά και του Πατρός τους και των ιδίων.

 ΠΕΙΣΙΔΙΚΗ = 347 (κάποια που πείθει τους δικαστές στο δικαστήριο, πειστική δηλαδή) =  ΑΛΗΤΗ (αλήτης, περιπλανώμενος, αλάνης, πλανήτης, Αλήτις, επ. Περσεφόνης), ΔΟΝΗΣΕΙ (δόνησις, παλμός, κραδασμός, τράνταγμα, ταρακούνημα, κλονισμός, συγκλονισμός, ταλάντωση με μικρό πλάτος και με μεγάλη συχνότητα, πολύ έντονη ταραχή ή αναστάτωση,  συνδέεται με την ελικοειδή, κυματοειδή και παλμική κίνηση με την οποία διαδίδεται πάσα μορφή ενέργειας = ΠΑΙΑΝΕΣ (παιάν, ύμνος, κυρίως στον Απόλλωνα, για άρση κακού ή ευχαριστίας για την κατάπαυση του κακού,  επ. Απόλλωνος)

ΠΕΛΟΠΙΑ = 276  Εκ του ΠΕΛΟΨ – ΠΕΛΙΑ η θηλυκή δύναμη του Πελία

= ΕΡΜΑΙΟΝ, = ΜΕΛΑΣ (μέλας, μαύρος, σκοτεινός, άγριος, σκληρός, ωμός, αμυδρός, βραχνός, δυσνόητος), ΝΕΚΑΣ,( σωρός από νεκρά κορμιά βαλμένα στη σειρά)  = ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ (το ξόανον της Παλλάδος Αθηνάς), = ΠΡΙΑΠΕ (πρίαπος, πρίηπος, φαλλός σηκωμένος, σύμβολο γονιμότητας, επ. Διονύσου // ΟρφΥ. 6:9),

ΙΠΠΟ-ΘΟΗ = 327 (αυτή που μάχεται από άρμα, η ιππότης, η αρματηλάτης , η ιππέας) = ΑΕΝΑΟΣ (αέναος, αιώνιος, ασταμάτητος, ασταμάτητα ρέων, παντοτινά ρέων, ακατάλυτος, παντοτινός, αδιάλειπτος, διαρκής, αστείρευτος, ανεξάντλητος), ΑΚΤΕΑ (ακτέα, κουφοξυλιά), ΘΗΡΣΙ (θηρίον, ζώο άγριο ή φαρμακερό, αγρίμι, φίδι,, τέρας, επίσης, συνδυάζεται με τα λέων, κάπρος, έλαφος και κέρβερος)

ΘΟΟΣ ο γρήγορος ο ταχύς ο οξύς, ο ορμητικός, ο σουβλερός

ΘΕΟΣ  εκ του θέω τρέχω διατρέχω αγωνίζομαι, πετώ για πτηνά, περιτρέχω

ΑΛΚΗΣΤΗ = 567 δηλ. η  πρόμαχος, η υπερασπιστής

ΑΛΚΗ = άμυνα, αντίκρουση, απόκρουση, βοήθεια αλλά και δύναμη, αντρεία.

567=  ΑΡΡΗΤΗΝ (άρρητη), ΔΡΑΚΟΝΤΙΔΗ (Δρακοντίδης, επ. Κέκροπος, λόγω του ότι ήταν από την μέση και κάτω δράκων // Αρ.), Η ΑΚΗΔΙΑ ΕΣΤΙ (η ακηδία εστι, ακηδεία, αμέλεια, καταφρόνηση, αδιαφορία, αφροντισιά, παράλειψη, παραμέληση, έλλειψη φροντίδας, παραμέλημα),  Η ΕΙΣΟΔΟΣ (η είσοδος, στόμα, στόμιον, υποπόρευσις), Η ΚΥΡΙΑΚΗ (η Κυριακή, ημέρα του Κυρίου, ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου),  ΘΟΥΛΗΝ (η θρυλική Υπερβορέα, πατρίδα του Απόλλωνος), ΚΕΦΑΛΑΙ (κεφαλή, κεφάλι, το πάνω μέρος κάθε πράγματος, κορυφή, άκρο, άνθρωπος, άτομο, αρχηγός, πρώτος, η ζωή, η πηγή του ποταμού, άθροισμα ποσοτήτων, η κορωνίς, σύνολο), Ο ΠΑΛΜΟΣ ΕΙΝΑΙ (ο παλμός είναι, δόνησις, σφυγμός, κραδασμός, τράνταγμα, τρεμούλιασμα, χτύπος, τρόμος, σεισμός), ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ (μείξη κάθε είδους σπερμάτων, παμφυλία, πανοσπρία),

ΑΚΑΥΣΤΟΣ = 1192 (ο άφλεκτος, ο άκαυστος, ο ακαής)

1192= ΕΝ ΑΡΧΗ ΕΠΟΙΗΣΕΝ (εν αρχή εποίησεν [ο θεός τον ουρανόν και την γήν] // Γέν.1.1), 

ΘΕΩΝ ΓΕΝΟΣ (θεών γένος), = Ο ΔΙΦΥΗΣ (ο διφυής, που έχει διπλή φύση, ερμαφρόδιτος, επ. Διονύσου), = ΠΑΙΣ+ΙΑΚΧΟΣ =  ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΕΣΤΙ (πλανήτης εστί, πλάνης, αστέρας πλανώμενος, περιπλανώμενος, μετανάστης, άστατος, πλανόδιος, περιφερόμενος, αλήτης, ξένος), ΤΙ ΕΣΤΙΝ Ο ΑΔΑΜΑΣ (τι εστιν o αδάμας) = ΥΠΕΡΑΣΤΕΡΑ (υπεραστήρ),

 και μερικές για τον ΠΕΛΙΑ 

ΠΕΛΙΑΣ = 326 = ΑΒΛΕΠΗΣ= ΑΔΟΝΑΣ (Ηδονή) = ΑΙΟΛΕΙΣ = ΑΙΟΛΙΔΑΣ = =ΑΝΑΘΕΣΙΝ= ΑΝΑΝΔΡΟΝ= ΑΠΕΛΙΠΟΝ= ΒΑΡΒΑΡΟΝ =ΒΑΣΑΝΙΖΕΝ =ΓΟΡΓΟΙΟ  = ΔΑΙΜΟΝΙΑΚΟΝ = ΔΑΝΑΟΣ (κάτοικοι του Άργους –Δαναοί  εκ του ΔΑΝΑΟΥ πατέρα 50 θυγατέρων εκ του Νείλου, υιός Βήλου, βασιλέως της Αιγύπτου  ) = ΔΕΑΓΕΝΝΗΣ =ΔΙΑΓΓΕΛΟΣ =ΔΡΑΚΑΣ =ΕΓΕΝΝΗΣΕ = ΕΛΑΙΟΙΣ = ΕΠΟΠΟΙΙΑ = ΖΗΛΑΙΟΣ = ΖΗΤΑΙ = ΗΓΕΜΟΝΙΚΟΝ = ΗΜΙΘΑΝΗΣ = ΙΕΡΑΙΣ = ΙΕΡΙΑΣ =  ΝΕΗΓΕΝΕΣ ΞΕΝΙΑΣ = ΟΙΚΗΙΗΣ= ΠΑΙΔΑΡΙΟΝ = ΠΕΛΟΠΙΑΝ =ΠΛΕΑΙΣ =ΠΛΕΙΑΣ= ΡΑΔΑΜΑΝΘΟΝ= ΡΙΓΗΣΕ= ΣΙΚΕΛΙΑΝ= ΕΛΛΑΝΙΣ (Ελληνίς), ΖΑΓΡΕΙΣ (Ζαγρεύς, υιός Διός [μεταμορφωθής εις δράκων] και Περσεφόνης, ο αρχαιότερος Διόνυσος), ΖΗΛΑΙΟΣ (ζηλαίος, φθονερός, ζηλόφθονος, κακόψυχος, πικρόκαρδος, μοχθηρός, εμπαθής, παθιασμένος), ΚΕΡΑΣ (κέρατο, καθετί φτιαγμένο από κέρατο, τόξο, κύλικα, κύπελλο, σάλπιγγα, κόρνο, κεραία, μηνίσκος της σελήνης,  γονιμότητα), ΚΡΕΑΣ (κρέας, σάρξ, σάρκα), ΜΑΙΑΔΟΣ (η μήτηρ του Ερμή ), ΜΑΙΑΝΔΡΟΝ (μαίανδρος, σώμα ελικοειδές, στολισμός των αρχαίων τεχνουργημάτων, περιστροφή, σκολιότητα), ΝΕΗΓΕΝΕΣ (νεηγενής, νεογέννητος, αρτιγέννητος, νεογενής, νεότοκος), Ο ΑΛΗΘΗΣ (ο αληθής, ο μη υποκείμενος εις λήθην, ο περιπλανώμενος ταχέως «πετώντας» [άλη «περιπλάνησις»+ θέω «τρέχω, διατρέχω, ίπταμαι»], ομμόριζον του αλήτης), ΟΜΟΙΟΓΕΝΗ (ομοιογενής, ομοειδής, όμοιος το γένος, ομόφυλος, συγγενής),  ΠΛΕΙΑΣ (Πλειάς, Πλειάδες, Πληϊάδες, Πελειάδες, Περιστεραί, Ατλαντίδες 1. θυγ. Τιτάνος Άτλαντος καί Ωκεανίδος Πληϊόνης [περιστέρια] καταστερίστηκαν υπό του Διός με το αξίωμα να αναγγέλλουν το θέρος και τον χειμώνα 2. Ιέρειες Διός εις τό μαντείον τής Δωδώνης // Ραγκ.)

 ΠΕΛΙΑΝ= ΙΠΠΕΑΝ = ΙΕΡΑΞ = ΑΝΔΡΙΑΙ =ΔΑΙΜΟΝΑ= ΔΑΝΑΟΝ = ΕΛΚΟΜΑΙ = ΚΑΒΕΙΡΙΚΗ = ΜΗΔΕΙΑΝ ΗΝ =ΝΕΚΡΑ = 176

και μερικοί λεξάριθμοι για τον ΙΑΣΟΝΑ

ΙΑΣΩΝ = 1061 = ΑΙΣΩΝ (αίσα, μερίδιο, μερτικό, δίκαιο, το πρέπον),= ΙΩΝΑΣ =  ΑΠΟΛΛΩΝ =  ΑΛΕΧΑΝΔΡΟΣ = ΓΝΩΣΗ (γνώσις)  = ΖΩΟΓΟΝΙΑΝ (ζωογονία, γέννηση ζωντανών, ζωοποίηση, ζωογόνηση)= ΘΕΡΑΠΕΥΣΑΣΙΝ = ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΙ = ΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑΝ = ΙΑΣΙΜΩ = ΚΕΡΑΣ ΦΟΡΕΙΝ = ΛΕΥΚΟΠΕΤΡΑΝ = ΝΑΥΤΙΛΟΣ (ναυτίλος, ναύτης, θαλασσοπόρος, θαλασσινός, ναυτιλλόμενος, ναυτικός, πολύποδας που κατοικεί σε όστρακο κοχλία και με αυτό ταξιδεύει) = ΞΑΝΘΟΤΑΤΟΣ = ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΑ = ΠΟΛΛΑ ΩΝ= ΠΟΛΛΟΣΤΑΙΟΣ= ΠΟΛΛΩΝΑ=  ΑΡΙΘΜΟΣΟΦΙΑΝ (αριθμοσοφία),  ΟΝ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ (όν εν πνεύματι, εγενόμην εν πνεύματι [εν τη Κυριακή ημέρα και ήκουσα φωνήν οπίσω μου μεγάλην ως σάλπιγγος] //ΙωάνΑπ.1:10), = ΟΡΑΜΝΩ (όραμνος, κλωνάρι, κλάδος, κλώνος, παραπέμπει στην κλωνοποίηση), =  ΤΙ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΠΡΑΕΙΣ  (τι εισίν οι πραείς;, [Μακάριοι οι πραείς ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γήν //Ματθ.Ε:5]), 

Συνεχίζετε